Black Lips - Underneath the Rainbow (2014)

Ik hoop niet dat dit de hoes is…

Boys in the Wood is wel een vet nummer althans, ook leuke clip.

@hond racisme kidding right? Enorme baggerclip… Wel een lekker nummer.

Mark Ronson, Deerhunter's Lockett Pundt en nu Black Keys' Patrick Carney als (co)producer. De prettig gestoorde garagerockband Black Lips hebben hun zaakjes goed op orde. De vier Amerikanen zijn inmiddels toe aan hun 7e plaat sinds de oprichting in 2000: Underneath The Rainbow. Ook op de opvolger van de instant party-plaat Arabia Mountain (2011) is er weinig nieuws onder de zon. Laat je niet verleiden door de duistere albumhoes of de gore videoclip bij 'Boys In The Wood', maar verwacht gewoon opnieuw twaalf hyper-aanstekelijke en springerige liedjes met veel samenzang. Grootste verschil met voorgaand werk is de productie: het geheel knarst wat meer, klinkt wat meer retro en het feestgehalte is iets lager. Hoewel? Op nummers als het bijna surfachtige 'Drive By Buddy' en het uiterst catchy 'Donor Party' gaan undergroundpodia en festivals weer uit hun voegen barsten. Zoveel is zeker. Maar Underneath The Rainbow biedt meer. De halverwege de plaat passerende single 'Boys In The Wood' kent een lome opbouw en rauwe samenzang in het refrein. Het contrast is groot met het blije 'I Don't Wanna Go Home' waarin de melodie vrolijk gefloten wordt, en het stampende 'Dandelion Dust', waar het stempel van Carney voor de enige keer echt duidelijk hoorbaar is. En dan hebben we het nog niet eens gehad over 'Funny', het coolste nummer van de plaat. Nee, na 7 albums weten Black Lips geenszins meer te verassen maar Underneath The Rainbow ligt opnieuw als een feestje in het gehoor. Stelletje helden.

Van: Daans Muziek Blog

'Arabia mountain' was opgewekt werkje vergeleken met Underneath the rainbow. Wat Black Lips daar ook gevonden mag hebben, met een pot goud heeft het weinig te maken. Wel een met inspiratie. Als ik hoor hoe in 'Dorner party' rock platitudes als 'Teenage licks'/'One way or another' akkoorden een schop onder hun luie gat krijgen, dan wordt ik daar best blij van. De blues riffs van 'Boys in the wood' worden gekoppeld aan een ijzersterk refrein. Alles bij elkaar zeker niet de plaat van het jaar, maar erg geslaagd is het zeker.

Voor het hele verhaal kun je hier terecht op WoNo Magazines blog.

Wo.

Best amusant plaatje. Doet me wat denken aan Caesars (album "39 minutes of bliss").