Steel Panther - All You Can Eat (2014)

Een derde Steel Panther-album. Het zal mij benieuwen. De eerste single Party Like Tomorrow klinkt maar matig.

Ben benieuwd of de band sterker dan de hype is. Feel The Steel verraste destijds enorm, maar Balls Out is beduidend minder: het verrassingseffect was er niet meer en de songs zijn minder. Hetzelfde laken een pak met de optredens: het eerste optreden dat ik zag (Fortarock) was erg geestig, het tweede (Melkweg) heb ik niet eens afgekeken. (ondertussen zijn de shows in Tilburg en Groningen al maanden van tevoren uitverkocht)

Hmmm, de tracks die ik gehoord heb van deze plaat vallen wat tegen. Even het album afwachten.
Ik ben in ieder geval van de partij in Tilburg volgende week. Ben benieuwd.

Ik vind hem zo op het eerste gehoor een stuk lekkerder dan het matige Balls out. Alles klinkt wat minder krampachtig, en hoe gek het ook klinkt, ik betrap ze toch op iets wat een eigen stijl zou kunnen noemen.

Die titels.... bukkake tears

De lyrics zijn zo flauw... Is dit humor voor debielen ofzo? Jammer, maar zulke bullshit laat ik aan mij passeren. De muziek is nochtans zo slecht niet. Vandaar toch nog 2.5 ster.

Gitarist "satchel" is eigenlijk russ parrish, die in Rob Halford's metalband Fight speelde.
Zou je niet verwachten als je steel panther hoort.

Bij Fight kon ie niet shredden, nee.

Parrish komt uit de G.I.T. school. Maatje van Paul Gilbert. Steel Panther is een leuke pastische maar 3 albums vind ik wat veel van het goede. Overigens las ik dat ze op het podium een bandje mee laten lopen. Beetje een bekocht Michael Jackson-gevoel krijg ik van zulke dingen.

Ik moet toegeven dat ik deze muziek leuker en leuker begin te vinden

Over Steel Panther kan ik niet veel zeggen, ik kan dit moeilijk serieus nemen De muziek op zich is geniaal, glam metal pur sang. Maar de lyrics... verschrikkelijk, ik geraak er maar niet over . Het kan allemaal wel grappig zijn en ik geef gerust toe dat ik er ook wel eens moet om lachen... maar te veel is te veel

Ik stel mij dan telkens opnieuw de vraag hoe Steel Panther zou zijn met lyrics die inhoud bevatten.

Toch weer leuk, deze...

Ik vind het eigenlijk toch ook behoorlijk amusant. Al zijn de teksten soms wel erg banaal. Gang Bang At The Old Folks Home is toch gewoon gejat van Seks In De Bejaardenflat? Ik zou een claim indienen..

Zo een klein jaartje later moet ik wel stellen dat de twee voorgangers stukken leuker zijn...

De grap is er een beetje vanaf. Toch komt de band best sterk uit de hoek. The Burden Of Being Wonderful is een overtuigende variatie op Take Me With U van Prince.

En If I Was The King heeft ook meer aan boord dan een flauwe tekst. Die zangert zou een goede zijn voor Van Halen nu David Lee Roth zo aan het falen is.

Ik mis trouwens die fantastische ode aan Kanye West. Of is die pas na het verschijnen opgenomen?

De zanger zong vroeger in een Van Halen-coverband, maar misschien zei je het daarom juist.

Dat wist ik niet. Maar hij klinkt soms als de oude Roth.

Deze plaat maakt veel goed na het matige tweede album. Zo sterk als de 1ste CD is ie niet, maar hij komt aardig in de buurt.

Ben eigenlijk wel klaar met dit bandje. Blijft zich herhalen, jammer, had na de eerste cd gehoopt dat ze zich zouden ontwikkelen tot een goede hardrockband maar ze blijven hangen in de kinderachtige sfeer. Een keer zingen over vrouwen is leuk, maar op een gegeven moment moet het ook wel klaar zijn, moet je verder als band. Helaas mis ik dat bij dit kinderachtig zootje. Ze kunnen m.i. zoveel meer dan alleen maar dit banale gebeuren.