Eleni Karaindrou - Ulysses' Gaze (1995)

Karaindrou componeerde voor To Vlemma Tou Odyssea veel in een vroeg stadium, zonder enig beeld te hebben gezien. Angelopoulos zijn beelden worden daarop afgesteld. Mijn bewondering voor Karaindrou's interactie met beelden, de emotie die zij klaarstoomt, en soms andersom in compromis al bestaande beelden, is zo'n speciaal iets. Deze score omvat zoveel emotie, met een krachtige ontarming van Grieks traditioneel en klassieker. De gehele score is betoverend, iedere noot doet pijn waartoe Karaindrou al vaker toe in staat was. De stem van Georgia Voulvi weet te raken als Lisa Gerrard dat ook kan. De instrumentatie bestaat uit een klein aantal bekwame Griekse spelers, waaronder de prachtige melodie van accordeonspeler Andreas Tskouras. Het geheel is zeer minimalistisch, waar de details sulbiem zijn.
De diepgang is overal aanwezig. Zelfs als die echte diepgang niet aanwezig is, zie L'Africana, is en kan haar werk nog bij bij het hoogste der hoogste geplaatst worden.

Hoe ik hier ooit eerst lager dan het hoogste cijfer heb gegeven is mij eigenlijk een raadsel.

Als je dit goed leest, is het eigenlijk best wel vreemd (en gewaagd).
Inderdaad is de muziek van Eleni niet slechts ondersteunend aan de beelden, maar interacteert ze zelfs met de beelden omdat Angelopoulos deze ook wel durft af te stemmen op de muziek. Een omgekeerde wereld zeg maar. Best apart en ook wel gewaagd van Angelopoulos. Het zorgt in ieder geval voor een perfect geintegreerd geheel en voor hele mooie, stemmige films.

Karaindrou zei daarover:
"My relationship to the movement of the camera is, fundamentally, more important than my relationship to the screenplay. Of course, the music has to underline the story, but the meaning of film is not always explicit in the script. Image and music have to combine to say what cannot easily be said in words. Sometimes you look at a screenplay and it seems like nothing: As Harold Pinter says, the real meaning is behind the words. With the music I'm trying to contribute a kind of counterpoint to the story influenced by all components of the film - scenario, location, actor, montage. I'm looking for the rhythm inside: I'm sure I'm influenced - I can't say how - by the interior movement of Angelopoulos's sequence shots….And then, at the editing stage, the grain and the luminosity of the photos confirm what I need for colour and orchestration."

Vergeet ook de viola van Kim Kashkashian niet, een best gerenommeerd classicus.
Karaindrou componeerde de muziek, musici als Kashkashian (zelf ook geen kleintje) speelde ze vervolgens in.

Vind deze score iets minder dan Eternity and a Day en The Weeping Meadow, maar dat is omdat deze score vooral gebaseerd is op een enkel themadeuntje, dat op veel verschillende manieren wordt uitgevoerd, waar die andere twee scores veel veelzijdiger zijn. Wel is deze muziek minstens zo tragisch, en misschien iets meer Balkan-gericht (de film speelt ook in de gehele Balkan, van Noord-Griekenland tot Bulgarije en voormalig Joegoslavie).

Nog zo'n mooie.. moet nog maar meer van haar gaan luisteren als alles zo is

Er zin er wel die Karaindrou liefhebbers vaak stukken minder vinden; Taxidi Sta Kithira en L'Africana. Vind die twee zelfs nog meesterlijk.

Er zijn veel componisten van mooie filmmuziek -ik hou vooral van de meer gestilleerde, niet bombastische scores- maar Eleni Karaindrou is volgens mijn bescheiden mening een categorie apart. In de zomer de zon zien ondergaan met een lekker glas goede wijn, wat Kalamata-olijven en een CD van Karaindrou ....

Fijn om te horen dat je van gestileerde filmmuziek houdt.... Maar hoe is dat te rijmen met die clichematige.zomergevoelens? Karaindrou haar muziek is overvloedig sterk melancholiek en nimmer te linken aan 'heerlijke wijn, in zon' praktijken.....

Johnny's laatste bezoek was december 2013..

Inderdaad een opmerkelijke associatie, maar ieder zijn/haar meug. Wellicht is het iets met balans en compensaties...zeg het maar??
Ik moet wel zeggen dat ik nu ineens ook zin krijg in Kalamata olijven, Trappist en Bill Evans...Heeft verder niets met Ulysses' Gaze te maken, maar hieruit blijkt dat zelfs de meest Bizarre reacties toch nog zo hun waarde kunnen hebben.

Nu nog even naar supermarkt..