Eleni Karaindrou - Ulysses' Gaze (1995)

Karaindrou componeerde voor To Vlemma Tou Odyssea veel in een vroeg stadium, zonder enig beeld te hebben gezien. Angelopoulos zijn beelden worden daarop afgesteld. Mijn bewondering voor Karaindrou's interactie met beelden, de emotie die zij klaarstoomt, en soms andersom in compromis al bestaande beelden, is zo'n speciaal iets. Deze score omvat zoveel emotie, met een krachtige ontarming van Grieks traditioneel en klassieker. De gehele score is betoverend, iedere noot doet pijn waartoe Karaindrou al vaker toe in staat was. De stem van Georgia Voulvi weet te raken als Lisa Gerrard dat ook kan. De instrumentatie bestaat uit een klein aantal bekwame Griekse spelers, waaronder de prachtige melodie van accordeonspeler Andreas Tskouras. Het geheel is zeer minimalistisch, waar de details sulbiem zijn.
De diepgang is overal aanwezig. Zelfs als die echte diepgang niet aanwezig is, zie L'Africana, is en kan haar werk nog bij bij het hoogste der hoogste geplaatst worden.

Hoe ik hier ooit eerst lager dan het hoogste cijfer heb gegeven is mij eigenlijk een raadsel.