Perfect Pussy - Say Yes to Love (2014)

Ik weet bij God niet of dit punk, postpunk, punkrock of iets anders is, want ik luister daar nooit naar, maar feit is wel dat dit album lekker klinkt. De jonge vrouwenstem van de zangeres en goede melodieën worden vergezeld door snerpende gitaren en harde drums en dat blijkt een goede combinatie. Ik schaar dit album nog steeds wel in de categorie herrie, maar dan wel herrie die als een prikkelende doornenkroon het aureool van een engel heeft vervangen en zich om z’n goudgelokte hoofd heeft gewikkeld. Het is herrie waar de pure schoonheid nog doorheen schijnt. Interference Fits is hier wat mij betreft het beste voorbeeld van. Een goede gitaarriff vormt de basis van dit nummer en kronkelt als een slang door een paradijselijke chaos, voortgestuwd door de energieke zang van Meredith Graves. Het is voor mij een plaat die nog aan kwaliteit wint als je hem opzet na iets anders slechts, iets dat alles mist wat deze plaat wel heeft. En dan heb ik het over passie, energie en eigenheid. Welk slecht album daarbij het beste werkt is persoonlijk en voor iedereen anders, maar het recent uitgekomen The War On Drugs album lijkt in alle aspecten een ideale optie. Nou goed, zie maar.