Bohren & Der Club of Gore - Midnight Radio (1995)

Zo klinkt post-rock als het totaal van de toch al niet uitbundig in het genre aanwezige franje ontdaan wordt. Alleen zware bassen, meefluisterende drums, een donker gestemde gitaar en een evenzo galmende elektrische piano.

Utlra traag, log en zwaar, nergens oppervlakkig, nergens uitgediept en dat maar liefst twee en een half uur lang. Voor mensen die 's nachts liever worden opgeslokt door het duister dan dat ze zich te ruste leggen, eenzaam en verloren...

Wat een geweldige plaat is dit toch, zeg. Ook al hoor je op het wat onevenwichtige Gore Motel in sommige nummers al duidelijk de typische Bohren-sound ontstaan, Midnight radio is toch echt het manifest van Bohren & der Club of Gore, de blauwdruk voor hun verdere carrière, een duister, monolithisch werk dat liefst 2,5 uur tergend langzaam op je inwerkt.

Voor wie track 11 trouwens uit de toon vindt vallen: dat klopt!

Morten Gass: "Midnight Radio has a night driver theme. Just streets, rain and a radio... This last track (track #11) is just a bonus track. We ruined one track from the Midnight Radio session, so we made this electronica track as some kind of experiment. I’m still not sure about this track, but I agree that this song doesn‘t fit in with the other 10 songs. Let's call it a bonus, filler track."

Traag. Trager. Bohren & Der Club of Gore.