Joe Cocker - Greatest Hits (1998)

Bij Joe Cocker moet ik altijd aan mijn neefje van acht met Down denken. Hij wil altijd Joe Cocker in de auto, dat kan hij geweldig en onverstaanbaar mee zingen. Zijn teddybeer heet ook Joe Cocker ... Gelukkig is ie nog niet aan Andre Hazes en Frans Bauer begonnen, die doen het ook altijd goed bij dergelijke goudgerande mongolen

Wat een prachtige stem. Je geniet echt. Mooi!

haha wat een verhaal man, geweldig!

Deze "Greatest hits" van Joe Cocker focust teveel op zijn recentere werk en te weinig op zijn vroegere, al zijn de meeste tracks op zich wel OK, zoals "N'Oubliez Jamais", "You Can Leave Your Hat On", "Unchain My Heart" en de live-versie van "With a Little Help from My Friends".
Tegenwoordig zijn er meer compilaties dan reguliere albums van Joe Cocker verschenen, maar geen enkele compilatie die ik heb gezien is volledig.

Ik vind het gewoon een heel goeie plaat. Joe Cocker heeft veel goede muziek gemaakt en dat is hierop te yoren. Zijn oude werk is minder hoorbaar op dit album, dat klopt. Het is ook geen album dat een goed inkijkje geeft in zijn totale oevre, maar wel van een gedeelte daarvan.
Deze man is toch wel de koning van de cover. Hoeveel songs hij niet gejat heeft en overigens vaak ook beter gemaakt...

Inderdaad, nooit kompleet.
Hier staat zelfs High Time We Went, voor mij één van zijn beste hits, niet op deze Greatest Hits compilatie.

Joe Cocker heeft vele compilaties op zijn naam staan, het siert de man dat hij niet elke keer met dezelfde nummers komt uit de periode 1968-1972 met elke keer een andere kleur verpakking.

Hier, op Greatest hits, kiest hij er voor te compileren vanaf Cocker (1986), waarvan getrokken zijn You can leave your hat on en Don't you love me anymore, tot en met nummers van de cd Across from midnight (1998).

De in principe oudere nummers Delta Lady en You are so beautiful zijn dit keer afkomstig van de goed ontvangen cd Organic (1996), speciaal voor de gelegenheid opnieuw opgenomen (zie aldaar op musicmeter).

Dit is inderdaad een cd uit 1998, dus de periode met 'hits' beslaat in feite maar 12 jaar en is bovendien van ver voor de allesomvattende collecties van Joe Cocker van na 2000. Klagen over wat er dus allemaal wel niet ontbreekt heeft geen nut: koop dan een andere verzamelaar van Joe Cocker, zou ik adviseren.

Ik kan mij juist heel goed vinden in deze compilatie, de meeste van de nummers zou ik ook hebben gekozen en zijn inderdaad geweldige uitvoeringen/ rocksongs op z'n Cockers'.

Unchain my heart, de ijzersterke Marley-cover Could you be loved, Summer in the city of Let the healing begin, mij kun je er niet mee pesten.

Maar ook in het 'rustige' werk weet Joe Cocker belangrijke snaren te beroeren. Wat te denken van Night calls, You are so beautiful of de ongeëvenaarde uitvoering van N'oubliez Jamais.

De 'meestampers' Don't you love me anymore en When the night comes, prachtig gezongen door Joe Cocker.

De enige 'smetjes' op deze voor de rest uitstekende luister-cd zijn wat mij betreft de versies van de overbekende nummers Don't let me be misunderstood en What becomes of the broken hearted en het duet That's all I need to know met Eros Ramazotti en dat ligt dan nog niet eens aan Joe Cocker.

Het is waar dat Joe Cocker in de periode 1986-1998 per cd wat wisselvallig werk heeft afgeleverd, niet elk nummer is even goed en de rock dreigt soms naar middle of the road (wat daar dan ook aan mis is). Maar deze verzamelaar verdient wel veel beter dan een gemiddelde van net boven de drie sterren.

Combineer The Singles uit 2003 met The Best Of... uit 1992 en je komt een heel eind.
Het ontbreken van Civilized Man en in mindere mate de aanwezigheid van Eros Ramazotti op deze cd is daarin een allesbepalende factor voor mij.