Phil Collins - Love Songs (2004)

mooi album met vele mooie nummers van deze rasartiest
toch een van de mooiste stemmen in de muziekwereld.
(heb de special edition met dvd erbij)

prachtig album, phil collins is bijna altijd heel goed
toch vind ik dat veel liedjes op elkaar gelijken en dat uren ernaar luisteren op den duur begint tegen te steken
maar toch een 3*

Berichten verplaatst naar Phil Collins

De ene Sky Radio-favoriet na de andere.
Cyndi Lauper's versie van 'True Colours' vond ik al erg, maar die van Phil mag er best wezen.
Zullen de liefhebbers van de oude Genesis hier ook naar luisteren?

Phil Collins. Ooit sterk debuterend op Face Value, heeft zich daarna nog wat bevestigd met zijn tweede en derde soloplaat, maar de vervlakking was toen al ingetreden.
Nummers van het niveau van In The Air Tonight - sterk Genesisgehalte ! - trof je minder en minder aan en zijn muziek werd steeds vlakker en gladder;
Als ik bekijk wat hier allemaal op staat, krijg ik enkel een kleffe smaak in mijn mond. Zo braaf, afgelikt en nietszeggende liefdesliedjes, tja, elk zijne meug, maar de meeste dingen hierop zijn niet aan mij besteed.

**1/2

Het ergst is dat het ook nog eens over 2 cd's wordt uitgesmeert.
2 cd's vol met Phil Collins-ballads: Dat wens je je ergste vijand nog niet toe!

Tja, er zijn beslist nog ergere straffen denkbaar ;
wat dacht je van verplicht heel de dag luisteren naar Mariah Carey-Whitney Houston-Bon Jovi om meteen véél ergere op te sommen ?

Sorry, Pat. Vind ik net zo erg.
Met eventuele uitzondering van ene mevrouw Dion.

Ja, Celientje was ik nog vergeten op te sommen, indeed!

wat een prachtig album, vooral I've Forgotten Everything

Matig verzamelalbum van Phil Collins. Er staan veel matige nummers van zijn laatste albums op. De nieuwe versie van "True Colours" is niet erg bijzonder en "Tearing and Breaking" is een vreselijke ballad. De live nummers gaan wel. Wel respect voor de nummer die afkomstig zijn van "Face Value" en "Hello, I Must Be Going!". Voor mensen die een goede verzameling van Phil Collins willen, koop "Hits". Die is veel beter. 2,5*

Wat een onzin van me toen...

2 cd's met ballads is inderdaad teveel van het goede, maar dit is gewoon larie.

Ouder en wijzer kaztor.....??

Zeker!

Als ik oude berichten van me lees is het net alsof ik in een lachspiegel kijk.

Hm. Zou het niet een klein beetje wáár kunnen zijn?

Wij ouder en wijzer, Phil ouder en eh... voorlopig niet meer aan zet geweest. We hebben er jaren naar kunnen luisteren, heroordelen en het kunnen laten bezinken.

2 cd's Phil ballads is ook gewoon teveel. En dat komt niet omdat hij geen goede ballads kan schrijven, het gaat om de uitvoering van de compositie. Die later zijn intrede heeft gedaan en daar mogen we best wat van (blijven) vinden.

Cruciaal voor Phil is geweest, het uitvinden van het gebruik van de drumcomputer en zijn idee dat hij toetsen moest gaan bespelen.
Had hij deze zaken nu maar achterwege gelaten.

En dan krijg je bijvoorbeeld het onderscheid tussen het prachtige Don't let him steel your heart away van het nog (in zekere zin) smetteloze album Hello I must be going (1982) en het later "uitgevonden" One more night van het verder nagenoeg kritiekloze album No jacket required (1985).

Het probleem is dat Don't let him steal your heart away (als 6e single) niet meer opviel maar dat juist uitgerekend One More night een grote nummer 1 hit werd.
En toen ging Phil denken dat hij goud in z'n handen had.

Dat leidde op albums na ... But seriously tot een enorme brei aan vergelijkbare en inwisselbare trage songs, zoals Can't turn back the years en Everyday (van Both Sides) en vervolgens een enorme reeks aan kritiek, zeer slechte beoordelingen en uiteindelijk ook steeds mindere verkoopcijfers van zijn albums tot het zelfs niet meer serieus worden genomen. Totdat Phil dan ook uiteindelijk is gestopt. Al dan niet een beetje noodgedwongen i.v.m. fysieke omstandigheden.

Het is niet voor niets dat ik, om zijn reputatie voor mezelf nog een beetje te redden, van albums als Testify, Both Sides en Dance into the light nog maar 1 compilatie van 3 kwartier heb gemaakt. En daar zijn de ballads van deze compilatie niet op terug te vinden.

Deze verzameling aan songs betreffen voor mij dan in ieder geval ook niet het meest fraaie deel van het werk van Collins en is dan ook een lange tijd weggestopt. De twee cd's deden mijn stemming in vergelijk met 15 jaar geleden niet erg verbeteren.

Leuke verzamelaar van Phil Collins die ik ook kan draaien met instemming van mijn betere helft.

Prima voor de zondagochtend. Op cd.