Lacuna Coil - Broken Crown Halo (2014)

Deze italiaanse band werkt gestaag door; dit is het derde album in nog geen vijf jaar tijd. Qua songmateriaal vind ik de plaat net iets minder dan voorganger Dark Adrenaline, maar het is wel fijn om te constateren dat het geluid wederom iets steviger is geworden, met hier en daar zelfs wat voorzichtig ingezette grunts. De zangpartijen van frontvrouw Cristina Scabbia zijn even sterk en overtuigend als altijd.

Muzikaal erg strak en heavy in elkaar gezet, de duistere 'gothic' (for lack of a better word) sound is heerlijke meeslepend. Qua teksten is het niet altijd even sterk, maar zet daar Cristina's stem tegenover en het maakt allemaal niets meer uit. Van mij mogen ze zo lekker doorgaan.

In mijn ogen op 'Karmacode' na het beste Lacuna Coil album (hun andere albums vind ik niet leuk genoeg). De stijl is donkerder en meer richting Gothic, maar toch mooi. Een buitenstaander in mijn muzieklijst, samen met Eluveitie de enige band met vrouwelijke leider-vocalen. Bevat grunts (keek er toch van op, dat deden ze eerder niet). Sommige nummers vind ik een beetje zwak ('Die & Rise' doet weinig bij me) en soms mag het allemaal wat harder. Maar dat ligt niet aan Lacuna Coil, maar mijn smaak. Over het algemeen een super album, behoort bij de toppers van Lacuna Coil.