Bonfire - Fuel to the Flames (1999)

Tja, het is degelijker dan Bayern München met van Gaal op de bank deze duitsers. Verwacht geen experimenten of iets wat van de platgewalste paden afgaat. Maarrrrrr.......het is wel kwaliteit, het klinkt goed, de nummers rocken de pan uit, zanger is prima. Als je bent blijven hangen in de tachtigerjaren hardrock (zoals ik) is deze band een must have.

Wel 2 nummers waar mijn broek een beetje van afzakt, en dat zijn "Proud of my country".....what the fuck, ik weet ook wel dat zij niet verantwoordelijk zijn voor hun voorouders, maar wil ik dat horen in een song? Dacht het niet.
Verder "Thumbs up for Europe" als duitsers gaan zingen over hun vaderlandsliefde wordt ik altijd wat ongemakkelijk.

Maar dan blijven er gewoon 12 sterke tracks over. Ik ga ze zien in oktober op Firefest (Nottingham) waar ze het album Fireworks helemaal zullen spelen...

Ik heb deze cd jaren terug op de gok eens gekocht. Ik kende alleen een live cd van de band en dacht; ik neem 'm mee. Enkele malen geprobeerd om dit album een kans te geven maar nee, het werd 'm niet. Heb sinds kort Point blank op lp en daarbij vergeleken is dit wel érg armetierig. Enige opleving is het nummer Proud of my country. Niet zozeer muzikaal maar qua tekst vind ik het wel een mooie lading hebben. In de tijd dat dit album uit kwam ging Duitsland gebukt onder een opleving van extreem rechts. En daaraan klevend geweld. Op een gewaagde manier laat Bonfire horen hoe ze daarover denken. Dat Duitsers daar volgens sommigen schijnbaar niet over mogen zingen vind ik merkwaardig. Maar goed, ieder z'n ding. De cd heb ik overigens al jaren niet meer. Ben dan wel weer erg in m'n nopjes met het al aangehaalde Point blank.