Go Back to the Zoo - ZOO (2014)

Eerste luisterbeurt erop zitten, maar wat viel dit tegen zeg.. Vrijwel geen enkel nummer springt eruit en het klinkt allemaal wel erg braaf. Verder is er ook geen vooruitgang te horen.

Dat eerste nummer heeft wel iets van Praise You - Fatboy Slim.... de rest is inderdaad wel meer van het zelfde... Live vind ik het wel een redelijke goede band, iets voor PP denk ik dit jaar

(I Just Wanna) Milkshake is om te janken zo slecht. Ik geloof het wel met dit bandje. Het debuut was aardig maar ze hebben zich totaal niet doorontwikkeld.

Ze staan ook voor de zoveelste keer op de cross dit jaar als je ze 'ns live wilt zien.

Ze zijn terug bij "af" met simpele maar leuke meezingers, dit gaat het goed doen op de festivals.
Ga na een paar luisterbeurten voor 4*.

Zojuist geluisterd en op ongeveer de helft van het nummer uitgezet. Dramatisch nummer inderdaad. Heb de band nooit leuk gevonden maar om een of andere reden blijf ik ze steeds uitproberen. Moet ik niet meer doen.

In een paar jaar van een aardig debuut naar het niveau van Di-rect. Best knap.
Opener is wel gewoon een leuk popnummertje!

Dit album is een aanfluiting.
Ik, als fan van.., kon erg genieten van Benny Blisto, en had goede hoop met Shake A Wave, waarmee ze van Pop, al iets meer naar Rock gingen leunen. Alleen met deze plaat proberen ze een soort 80's-plaat te maken, iets wat ze totaal niet is gelukt en dat is jammer want ze kunnen veel beter dan dit prutswerk.

De teksten, ze zeggen maar weinig het "I'm a Fool" en zulke zinnen komen steeds vaker terug, en bijna alle nummers lijken al eens eerder gedaan te zijn. (I Just Wanna) Milkshake, ik kreeg dit singletje op roze vinyl in mijn handen geduwd als promo toen ik het album kocht, en hij dringt gewoon niet door. Dat heb ik vaker bij nummers, maar na een paar keer proberen lukt het nog niet. Het enige nummer wat het luisteren waard is, is "You". Al heb ik deze al eens eerder gehoord, in de vorm van "Keep on Running" op het album Shake a Wave.

Go back to the zoo, lijkt een beetje verdwaald, of ze proberen te hard om de hype rond "Electric" waarmee ze bekend werden te doorstaan, maar ik vrees dat een beter album als Benny Blisto er niet meer inzit. Helaas.

Zoo begint overdonderend. Twee knallers van nummers. Qua geluid is Zoo ook een enorme stap voorwaarts. Producer Youth heeft er het maximale uitgehaald, maar na 'Milkshake' zakt het repertoire zwaar in. Er blijft heel weinig eigens over. Een aantal nummers heeft zijn momenten nog wel, maar het komt mij allemaal te geforceerd over. Soms lijkt het er zelfs op dat GBTTZ de festivalweiden al voor zich zag en alle elementen voor maximale publieksparticipatie inbouwde, maar vergat dat het in eerste instantie om de songs gaat. Zoo valt mij behoorlijk tegen. Waar Blaudzun, Moss en De Staat met hun beste album tot op heden kwamen, valt GBTTZ terug.

Het volledige verslag staat hier op WoNo Magazine.

Wo.

Head Up High is een geslaagde eerste single, deed mij aan Primal Scream periode rond Screamadelica denken.

Ik vind dit een erg goed album.
Het begint catchy met 'Head up High'. Dit nummer doet me trouwens erg denken aan Sympathy for the Devil van de Stones, en dan vooral die gitaarsolo!
Het tweede nummer is onzinnig maar wat maakt het uit, het is enorm catchy en heeft een erg leuke bridge!
Charlene voelt lekker zomers aan met een heel fijn refrein en gitaarsolo.
Hero of our time is typisch Go back to the zoo met zo'n deuntje dat al meteen meezingbaar is. Heerlijk vlot nummer.
Dan is het tijd voor mijn favoriet: You. Dit is mijn favoriet omdat het eens wat anders is als wat Go back to the zoo normaal doet. Ze nemen dit keer eens de tijd voor een nummer. Langzaam wordt het opgebouwd en de zanger gaat hier van een lage stem op het begin prachtig naar een hoge stem die echt alles eruit schreeuwt.
Echt heel goed.
Situation doet mij weer aan de Stones denken, door die hoge stemmetjes in het refrein ala Fool to cry. Aardig nummer, niet zo goed als alle voorgaande nummers. Julia heeft een beetje dezelfde sfeer en structuur als Charlene(en laten dat nou allebei liedjes zijn over een meisje!), klinkt lekker zomers en heeft een leuke bridge. Dan komt het langste en slechtse nummer van het album. Bedroom klinkt op het begin nog best lekker, maar het refrein is zo simpel qua tekst dat ik mij daar ernstig aan irriteer. Decision heeft een lekkere reggaefeel en na het catchy tweede refrein krijgt het een extra dimensie door de typische gitaren die erbij komen van de band. De bridge is wel weer erg simpel jammer genoeg.
Victoria vind ik nogal ongeinspireerd klinken en hier komen ze ditmaal niet goed mee weg, omdat het nummer de catchiness(is dit een woord?) van Go back to the zoo mist.
Miracle en Home sluiten het album mooi af met een diepe synthsound die heel fijn aan de oren klinkt, en zoals ook aan de lengtes van deze nummers te zien nemen ze lekker de tijd en dat is goed voor deze nummers!

De band experimenteert een beetje met dit album, maar toch gaan ze vooral voor catchy poprock en daar is niets mis mee, omdat het lekker luistert en ik wordt er gewoon erg vrolijk van(op victoria en bedroom na). Als geheel vind ik dit dus wel een sterk album (zoals velen hier niet vinden) en geef ik het vier sterren.

Oohja, zoals al bij sommige nummers staat zijn de teksten niet altijd zo goed, maar gelukkig maakt dat voor de meeste nummers weinig uit

Vooruit, halfje erbij. Sommige nummers komen later toch wat beter uit de verf, maar de b-kant blijft dramatisch