Go Back to the Zoo - ZOO (2014)
mijn stem
31 stemmen
0
geplaatst: 26 augustus 2014, 19:26 uur
Ik vind dit een erg goed album.
Het begint catchy met 'Head up High'. Dit nummer doet me trouwens erg denken aan Sympathy for the Devil van de Stones, en dan vooral die gitaarsolo!
Het tweede nummer is onzinnig maar wat maakt het uit, het is enorm catchy en heeft een erg leuke bridge!
Charlene voelt lekker zomers aan met een heel fijn refrein en gitaarsolo.
Hero of our time is typisch Go back to the zoo met zo'n deuntje dat al meteen meezingbaar is. Heerlijk vlot nummer.
Dan is het tijd voor mijn favoriet: You. Dit is mijn favoriet omdat het eens wat anders is als wat Go back to the zoo normaal doet. Ze nemen dit keer eens de tijd voor een nummer. Langzaam wordt het opgebouwd en de zanger gaat hier van een lage stem op het begin prachtig naar een hoge stem die echt alles eruit schreeuwt.
Echt heel goed.
Situation doet mij weer aan de Stones denken, door die hoge stemmetjes in het refrein ala Fool to cry. Aardig nummer, niet zo goed als alle voorgaande nummers. Julia heeft een beetje dezelfde sfeer en structuur als Charlene(en laten dat nou allebei liedjes zijn over een meisje!), klinkt lekker zomers en heeft een leuke bridge. Dan komt het langste en slechtse nummer van het album. Bedroom klinkt op het begin nog best lekker, maar het refrein is zo simpel qua tekst dat ik mij daar ernstig aan irriteer. Decision heeft een lekkere reggaefeel en na het catchy tweede refrein krijgt het een extra dimensie door de typische gitaren die erbij komen van de band. De bridge is wel weer erg simpel jammer genoeg.
Victoria vind ik nogal ongeinspireerd klinken en hier komen ze ditmaal niet goed mee weg, omdat het nummer de catchiness(is dit een woord?) van Go back to the zoo mist.
Miracle en Home sluiten het album mooi af met een diepe synthsound die heel fijn aan de oren klinkt, en zoals ook aan de lengtes van deze nummers te zien nemen ze lekker de tijd en dat is goed voor deze nummers!
De band experimenteert een beetje met dit album, maar toch gaan ze vooral voor catchy poprock en daar is niets mis mee, omdat het lekker luistert en ik wordt er gewoon erg vrolijk van(op victoria en bedroom na). Als geheel vind ik dit dus wel een sterk album (zoals velen hier niet vinden) en geef ik het vier sterren.
Oohja, zoals al bij sommige nummers staat zijn de teksten niet altijd zo goed, maar gelukkig maakt dat voor de meeste nummers weinig uit
Het begint catchy met 'Head up High'. Dit nummer doet me trouwens erg denken aan Sympathy for the Devil van de Stones, en dan vooral die gitaarsolo!
Het tweede nummer is onzinnig maar wat maakt het uit, het is enorm catchy en heeft een erg leuke bridge!
Charlene voelt lekker zomers aan met een heel fijn refrein en gitaarsolo.
Hero of our time is typisch Go back to the zoo met zo'n deuntje dat al meteen meezingbaar is. Heerlijk vlot nummer.
Dan is het tijd voor mijn favoriet: You. Dit is mijn favoriet omdat het eens wat anders is als wat Go back to the zoo normaal doet. Ze nemen dit keer eens de tijd voor een nummer. Langzaam wordt het opgebouwd en de zanger gaat hier van een lage stem op het begin prachtig naar een hoge stem die echt alles eruit schreeuwt.
Echt heel goed.
Situation doet mij weer aan de Stones denken, door die hoge stemmetjes in het refrein ala Fool to cry. Aardig nummer, niet zo goed als alle voorgaande nummers. Julia heeft een beetje dezelfde sfeer en structuur als Charlene(en laten dat nou allebei liedjes zijn over een meisje!), klinkt lekker zomers en heeft een leuke bridge. Dan komt het langste en slechtse nummer van het album. Bedroom klinkt op het begin nog best lekker, maar het refrein is zo simpel qua tekst dat ik mij daar ernstig aan irriteer. Decision heeft een lekkere reggaefeel en na het catchy tweede refrein krijgt het een extra dimensie door de typische gitaren die erbij komen van de band. De bridge is wel weer erg simpel jammer genoeg.
Victoria vind ik nogal ongeinspireerd klinken en hier komen ze ditmaal niet goed mee weg, omdat het nummer de catchiness(is dit een woord?) van Go back to the zoo mist.
Miracle en Home sluiten het album mooi af met een diepe synthsound die heel fijn aan de oren klinkt, en zoals ook aan de lengtes van deze nummers te zien nemen ze lekker de tijd en dat is goed voor deze nummers!
De band experimenteert een beetje met dit album, maar toch gaan ze vooral voor catchy poprock en daar is niets mis mee, omdat het lekker luistert en ik wordt er gewoon erg vrolijk van(op victoria en bedroom na). Als geheel vind ik dit dus wel een sterk album (zoals velen hier niet vinden) en geef ik het vier sterren.
Oohja, zoals al bij sommige nummers staat zijn de teksten niet altijd zo goed, maar gelukkig maakt dat voor de meeste nummers weinig uit
* denotes required fields.
* denotes required fields.