Obituary - Cause of Death (1990)

Hele lekkere plaat, mede dankzij het fijne soleerwerk van James Murphy (Find the arise) Body bag is mijn favoriete track hoewel er nog veel meer te genieten valt.

zeker, brute plaat met idd geweldig spel van Murphy (waarom hebben ze in GODSNAAM die flapdrol van een Allen West terug genomen??)

Circle Of The Tyrants is een prima cover van http://www.musicmeter.nl/al... Celtic Frost!

In 1990 geleend van een vriend en was toen het hardste wat ik ooit had gehoord. Anno 2007 nog steeds een extreem brute plaat. Waarschijnlijk de beste die ze ooit opnamen, mede dankzij de melodieuze solo's van Murphy.

Inderdaad, James Murphy brengt dat extra wat ik mis op andere Obituary platen.
Dit vind ik nog steeds hun beste plaat. En wat een vocals, zalig!

4/5

wie weet krijgen we nu weer zo'n plaat he!

de komende CD, Executioner's Return, is ingespeeld door de virtuose Ralph Santolla (omdat Allen West t/m februari 2008 in de bak zit)

Ja waarvoor zit hij vast eigenlijk? Iets met drugs smokkel ofzo?

nee, voor de zoveelste keer bezopen auto rijden

Find the Arise,Cause of Death beste tracks van de plaat gewldige cd die nooit verveelt ondanks die simpele manier van spelen.4.5

Het 2 de steengoede album van Obituary,hele mooie albumhoes.

uiterst sterk death metal album, heerlijke creepy sfeer en wát een geweldig solowerk

een dikke 4,0

Mmm.. deze vind ik persoonlijk nog ietsje beter dan zijn machtige voorganger Slowly We Rot, nog wat bruter en wat sfeervoller. Met name openingstrack Infected is erg bruut.

Ik vind deze wel minder dan Slowly we Rot maar hier staat dan wel weer mijn all time Obituary favoriet ''Chopped in Half'' op. Fenomenaal, toch eigenlijk wel een must voor iedere liefhebber van extreme metal. Goede cover van Celtic Frost btw.

Nog wat beter dat Slowly We Rot, toen ik die beluisterde had ik verwacht dat het hun beste was tot ik deze prachtplaat ging luisteren. Alles klopt aan de plaat, de vocals, solo's, sfeer.

5*

Beste plaat van ze ooit! Het drumwerk op deze plaat wordt op de eerste en latere platen nooit meer geëvenaard. Latere platen toch een herhaling van zetten. Erg jammer, want volgens mij zit er veel meer in deze band.

Deze lp ligt ook bij mij nog regelmatig rondjes te draaien , net als slowly we rot trouwens.

Jeugdsentiment

4*

geweldige plaat, 5,0

Hier staat een heel rijtje Obituary klassiekers op: Chopped in Half, Find the Arise, Dying en Cause of Death staan garant voor een dodelijke mix van een flinke pot slachtwerk en brutaal vocaal geweld. De Celtic Frost cover is ook geslaagd. De band is hier al op zijn hoogtepunt; latere platen halen het niet meer hierbij.

Op een bloedhete dag heeft het zijn charmes als je bij het karige aanbod van de lokale CD-boer, de prachtige two from the fault: Obituary aantreft. Na twintig jaar die klassiekers eens op CD.
Cause of death is een geslaagde opvolger van Slowly we rot. Er is veel ruimte voor instrumentale stukken. Goed voorbeeld is Dying.
De grunts van John Tardy grenzen aan onovertroffen goed.(er zijn natuurlijk meer goede zangers.) Cause of death blijft een goed album.

Cause Of Death vind ik een behoorlijke vooruitgang ten opzichte van Slowly We Rot. De plaat bevat sterker songmateriaal. De desolate leadpartijen zoals die in het titelnummer opduiken zijn bijzonder smaakvol. En met Find The Arise en Chopped In Half komt de band ook iets bruter over. Van mij mag het nog bruter, overigens.
Toch vind ik Obituary een beetje een braaf klinkende death metalband. Echt smerig wordt het allemaal nergens en daarnaast is het songmateriaal eenvoudig van aard en kan het derhalve ook niet al te lang boeien.
De Celtic Frost cover laat zien hoe dicht Obituary qua stijl en geluid eigenlijk bij hun helden zit. Leuk gedaan.

Inmiddels To mega therion meerdere malen gehoord.
Circle of the tyrants is hierop uiteraard veel mooier en vetter dan op Cause of death. Circle of the tyrants hoorde mijn persoon voor het eerst bij Obituary . Find the arise lijkt me wat beïnvloed door Slayer - Black magic. En voor de rest wat Death-invloeden op de eerste twee platen. Interessant om nu op Celtic Frost-invloeden te letten.
Chopped in half is een fijn nummer. Opnieuw veel ruimte voor instrumentaal.

Brute deathmetal plaat in het straatje van Morbid Angel en Death. Aanrader voor fans van de old school deathmetal.

Beste album van Obituary vind ik. De songs zijn beter in vergelijkiing met het debuut en de produktie is veel beter. Het is, zoals hierboven al wordt aangegeven, geen al te moelijke muziek maar het wordt wel heerlijk lomp gebracht! Het beste komt op het tweede gedeelte van het album vind ik. Al is Chopped in half ook een topper!

Erg vette plaat dit! Infected, FInd The Arise en Chopped in Half zijn mijn favorieten. Het soleerwerk van James Murphy mag er ook zeker zijn. Verrassende combinatie die zowaar ook nog werkt op dit album.

Heb de band tijdens de opvolgende tour nog live gezien in Hedon (voorprogramma was Donor). Helaas was toen Allen West weer terug op het nest. Wel een erg gave show!

Infecteeeeeeeeeeeed!!!!!!

wtf: als ik naar de reissue luister via spotify valt het op dat bijvoorbeeld Find the arise een andere versie is zonder het lekkere leadwork van Murphy. Geen verbetering, gelukkig heb ik de cd nog!

Ik weet persoonlijk niet meer van wie of van waar de tip was, de persoon raadde me aan dit album 'Cause of Death' eens te beluisteren aangezien ik een aardige 'Death' fan ben. Obituary is nu aan de beurt aangezien hun één van de support acts zijn bij het afscheidsconcert van 'Slayer' dus dan moet ik de band wel beter leren kennen, en helaas ken ik maar echt één album goed van Obituary, dat was 'Slowly we Rot' maar daar kom je niet ver mee.

Dus de afgelopen dagen aardig wat tijd gestoken in het album, en ik vind dit toch het beste album tot nu toe. De aanwezigheid van James Murphy is erg goed te merken, en ik wil dit album bijna een alternatief van een 'Death' album noemen, eentje niet op het naam van 'Death' zelf maar, als ik niet beter wist had ik hem zo bij hun toegevoegd.

Het album is stevig, gaat erg rap door en klinkt op veel punten keihard. En hoewel ik Obituary nooit echt héél speciaal heb gevonden (wat ik van ze gehoord heb, vond ze altijd best traag), is dit toch wel een uitzondering en vond ik het album toch wel om te genieten. John Tardy is een vocalist van een bepaalde klasse/niveau, die de band toch wel erg hoog houd. Ook jammer dat het maar even een samenwerking met Murphy was, want ik had hem graag veel vaker willen horen. Infected, Chopped in Half en Find the Arise vond ik persoonlijk het beste maar, de rest van het album mocht er ook echt wel wezen. Ja, ik kan wel zeggen dat ik dit album nog vaker op ga zetten, gelukkig maar. Toch jammer dat ik buiten dat alles, toch nog geen ultieme fan ben van de band zelf, hopelijk komt hier nog wat veranderingen in.

Voorlopige tussenstand:
01. Cause of Death
02. Slowly We Rot

Dit blijft een erg lekker album om naar te luisteren. Het knalt allemaal lekker door en de band laat duidelijk horen gegroeid te zijn. Genieten.

Gisteren in Nijmegen de hele plaat live gehoord, wat was Obituary gisteren heerlijk op dreef, en wat een nostalgie!

Die stellen live nooit teleur vind ik. Heerlijke live band!

Met het debuutalbum Slowly We Rot, weten de jonge knapen van Obituary in 1989 een geweldig album neer te zetten; een death metal-klassieker van optima forma die het tot op de dag van vandaag moet hebben van kracht, agressie en spontaniteit. En met de basis die wordt gelegd met het debuut, spuwen ze een jaar later met hun tweede album Cause of Death er wederom een klassieker uit, maar wat voor één is me dat!
Exit lead-gitarist Allen West en exit bassist Daniel Tucker en voor de plaats krijgen we respectievelijk James Murphy en Frank Watkins en vooral James Murphy bepaald toch écht de sound van Cause of Death middels zeer kenmerkend en smaakvol solo-werk.
Centraal blijven de gebroeders Tardy met Donald's fijne drumwerk en tja de strot van John is 'one of a kind'.

Cause of Death mag naast Slowly We Rot toch echt wel gezien worden als het pionierswerk van Obituary en het is niet voor niets dat zeker in death metal-kringen, deze twee albums in één adem worden genoemd. Oftewel, als er twee albums zijn van Obituary die je verplicht moet luisteren om te weten wat voor impact de band heeft gehad in (death) metal-land, dan zijn dat dus de twee eerste albums.

Gevoelsmatig is Cause of Death de perfectionering van Slowly We Rot.
De sfeer is hetzelfde gebleven: duister, goor, mistroostig en grimmig. Echter tegelijkertijd ook ongelooflijk bruut, pakkend en meeslepend. Duidelijk is ook te horen dat de band qua schrijven van nummers echt hebben nagedacht over het materiaal. In plaats van het abrupt laten beginnen en eindigen van de nummers, is er hier sprake van rustig opbouwende nummers, waar heel veel ruimte en tijd is voor lange, instrumentale passages waarin eveneens heel veel ruimte is gelaten voor het sfeervolle solowerk van James Murphy.
Dit alles maakt Cause of Death misschien ook nog wel boeiender om naar te luisteren.
Wat ook helpt is de ongelooflijk zompige en indringende productie van Scott Burns die als geen ander weet hoe death metal moet klinken. Alleen die kenmerkende productie al bepaald Obituary's sound ontzettend.

Klinkt John Tardy op Slowly We Rot al maniakaal, hier klinkt hij misschien nog wel nog boosaardiger; wat een strot heeft die man toch en hij bepaalt voor een groot deel de sfeer van het album.

Ook knap is dat het album staat als een huis van de eerste tot de laatste seconde. Er is tijd om de boel op gang te laten komen middels de eerste twee nummers "Infected" en "Bodybag". Wat hierbij helpt zijn de korte ambient-intermezzo's die tussen veel van de nummers te horen zijn; het bepaalt de sfeer en is bevordelijk voor de muzikale spanningsboog. Het is op een wijze gedaan zoals Sepultura het een jaar later op éénzelfde manier zou doen op hun meesterlijke album Arise.
Eenmaal goed opgewarmd is het tijd om echt te knallen met de klassieker "Chopped in Half" of zoals John het werkelijk uitkotst: "CHOPPED IN HAAAUUUUWWW!!!"
De cover "Circe of the Tyrants" van Celtic Frost (die zowaar beter klinkt dan het origineel) vormt het centrale middelpunt van het album en is dé perfecte track om het algehele karakter van het album echt goed tot zijn recht te laten komen. Een waanzinnige ode aan Celtic Frost maar ook gewoon in deze versie een topper van jewelste.
Het ruim voor de helft instrumentale "Dying" is eveneens fantastisch en hier mag James Murphy heerlijk soleren, totdat op het laatst de werkelijk uit zijn tenen geperste grunt van John nog even van zich mag laten horen.
Het gaspedaal wordt even flink ingetrapt middels de oer-klassieker "Find the Arise" om vervolgens weer in het mistroostige dal van onheil en droefenis te belanden als het titelnummer voorbij komt.
Het album eindigt met het indringende "Memories Remain" en het eveneens zeer sterke (en onder fans ook favoriete) "Turned Inside Out".

En zo mag geconcludeerd worden dat, ook na 35 jaar, dit album nog steeds staat als de terechte klassieker die het is. Niet voor niets speelt de band dit jaar live de wereld rond om dit te vieren en in augustus hebben ze het album live uitgevoerd in een uitverkocht Doornroosje in Nijmegen. Wat een geweldig optreden was dat en wat een geweldige sfeer heerste er die avond. Werkelijk top!

Sinds dit jaar heb ik de band her-ontdekt en daar prijs ik mezelf dankbaar voor. Cause of Death blijkt na her-ontdekking namelijk een meesterwerk en als een CD grijs gedraaid kon worden, dan was ie dat nu al !

En ondanks het feit dat de band Cause of Death (en in mindere mate het debuut), eigenlijk nooit meer benaderd heeft qua niveau, zal ik per direct toegeven dat de albums die zouden volgen, me ook allemaal erg goed liggen. De ene wellicht wat beter dan de ander, maar eerlijk is eerlijk: Obituary is een betrouwbare band die altijd kwaliteit levert. Nee, geen verrassingen, maar daar is het de band dan ook niet naar. En dat is ook totaal geen probleem!