Admiral Freebee - The Great Scam (2014)

Van sommige bands weet je niet eens meer hoe je ze ooit ontdekt hebt. Een zo'n band is voor mij Admiral Freebee. Geen idee meer hoe ik er op kwam om dit te luisteren, maar ik ben diegene al een paar jaar erg dankbaar! Want het is namelijk ontzettend leuke muziek, beetje americana, beetje rock maar dan in een Belgische mix. Maar na zijn laatste album (The Honey & The Knife) was ik er even klaar mee. De nummers op dat album wisten me nooit echt te raken. Maar nu is er een nieuwe, en ben ik weer enthousiast aan het luisteren geslagen.

Het klinkt allemaal weer fijn wat Admiral Freebee ons voorschotelt. Zijn stem blijft een genot om naar te luisteren. Ik denk dat schurend het nog wel met mooist omschrijft. Net even dat rauwe randje op zijn stem. Maar wel een die hij goed controleert in zowel de ruige nummers als de rustigere nummers, waardoor het overal bijzonder aangenaam blijft klinken. Nu vind ik hier de rustigere nummers echter niet altijd even sterk. Het toevoegen van strijkers op bijvoorbeeld Poet's Words doet mij eerder een beetje zeurderig aan in plaats van dat het nu sfeer toevoegt. Wat dat betreft vind ik Admiral Freebee sterker in de nummers met piano/gitaar en mondharmonica. En natuurlijk in de ruigere nummers, wat toch meer mijn 'ding' is. Ook met dank aan J. Macsis (die van Dinosaur jr.) die een deel van de gitaarpartijen in heeft gespeeld. Hierdoor kan het soms heerlijk de bocht uit vliegen, maar blijft het wel typisch Admiral Freebee.

Al met al dus een geslaagd album. Nee, het is allemaal niet heel vernieuwend wat Admiral Freebee laat horen. Nee, het album is ook niet zo sterk als zijn debuut of het album Songs. Maar is dat dan erg? Nee, de admiraal is weer terug met een tof album. Deze blijft de komende tijd nog wel even aan staan.

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds