Lou Gramm - Ready or Not (1987)

Toen Foreigner na het succes van Agent Provocateur en de navolgende tournee een pauze inlaste, gebruikte Lou Gramm deze voor zijn eerste soloplaat.

De muziek op Ready or Not lijkt sterk op die van Foreigner en Gramm slaagde erin om dezelfde kwaliteit te halen. Als er een verschil zou moeten zijn, is het wellicht dat het iets meer pop is dan bij Foreigner, maar daarover valt te twisten. De vriendelijk scheurende gitaar is immers ook hier volop aanwezig.
De rol van Foreigners Mick Jones als liedschrijver, toetsenist en gitarist is hier overgenomen door Bruce Turgon, die bovendien baste. Met Gramm pende hij toegankelijke adult oriented rock neer, geschikt voor die heerlijke stem van Gramm. Indien Jones ooit Foreigner had verlaten, had Turgon hem naadloos kunnen vervangen.

Meest popgericht is She's Got to Know waarin bescheiden blazers klinken, meest opvallende naam in de bezetting die van Nils Lofgren van de groep van Bruce Springsteen die de gitaarsolo's neerzet.
Het draait echter om de stem van Gramm en de pakkende liedjes. Wat mij betreft komt het album met track 3 echt op gang. Dit dankzij de swingende single Midnight Blue, mei 1987 #25 in Nederland.
Vervolgens is het vaak raak: het stevige Time, semiballade If I Don't Have You dat zo'n mooie melodie heeft, de lekkere uptempo pop van Until I Make You Mine en het iets steviger Chain of Love.
De plaat kakt tenslotte in met het op plastic synths drijvende Lover Come Back, waar de geliefde vast niet warm van werd.
Toegankelijk zijn ook de teksten over de liefde in alle fases, waarbij een obligate ballade ontbreekt: hoera!

Hierna keerde Gramm terug naar Foreigner voor het sterke Inside Information, om daar mot te krijgen met Jones en al 2,5 jaar na dit solodebuut met opvolger Long Hard Look te komen.