Nikolo Kotzev - Nostradamus (2001)

Concept verhaal over het leven van Nostradamus
met glansrollen (op zang) voor Glenn Hughes, Jorn Lande en Joe Lynn Turner erg goeie concept cd (een dubbelaar )
Het schijt dat Judas Priest ook bezig is met een nieuwe
cd over het leven van deze voorspeller
In ieder geval is dit en uitstekend album
4*

Vol verwachting deze cd besteld en lang moeten wachten voor ik hem kon ophalen. Maar helaas, wat enkele forumvriendjes mij beloofden, kwam niet uit. Een gewon "metal" concept verhaal met weliswaar acoustische instrumenten en orkest, maar tot nu toe raakt het mij van geen enkele kant. Voor mij is de graadmeter of een cd lang in mijn autoradio blijft zitten. Dat deed het dus niet. Na 2 keer wilde ik weer wat goeds horen. Ik moest mijzelf dwingen om te luisteren of het album echt zo goed was wat mij is voorgespiegeld door mijn forumvriendjes. Op wat goede zangpartijen na, kan ik dit album niet aanbevelen bij andere liefhebbers, zeker niet na lang zoeken en een moeilijke bestelprocedure wat waarschijnlijk de verwachting deed opschroeven.

3 punten, meer kan ik er op het moment niet van maken

Deze dubbelaar, met een concept verhaal over het leven van ziener Nostradamus, heeft zeker vocaal gezien een droom line-up. Op welke plaat vind je zoveel grootheden bij elkaar als Goran Edman (een erg onderschatte zanger), Jorn Lande, Glenn Hughes, Joe Lynn Turner, Doogie White, Alannah Myles en Sass Jordan? Je verwacht dan muziek die richting Deep Purple, Rainbow en Yngwie Malmsteen gaat, wat redelijk in de buurt komt, maar klinkt door de bank genomen wel wat minder heftig. Dat komt ook door de toevoeging van een orkest, wat soms de angel uit de songs haalt. De die hard metalheads zullen teleurgesteld zijn, maar rockers met een brede muziekinteresse zullen de kwaliteit in deze twee schijven horen. Niet alle nummers zijn top of the bill, maar de meeste komen wel boven het maaiveld uit. Dat komt ook door de uitstekende prestaties van de zangers en zangeressen. Op muzikaal niveau wordt de luisteraar ook goed bedient, maar persoonlijk mis ik wat wervelende toetsensolo's. De grote bedenker van dit spektakel is overigens Nikolo Kotzev. Hij maakt al jaren uitstekende muziek met zijn band Brazen Abbot en zijn talenten zijn niet gering. Hij is anno 2010 bezig met een nieuw concept-album, waar ik naar uitkijk.

Toch best een ondergewaardeerd werkje. Na de 1e paar luisterbeurten dacht ik ook dat dit wat middelmatig allemaal was, maar nu begin ik het toch echt te waarderen. Prima zang natuurlijk, maar ook de afzonderlijke composities zitten prima in elkaar.

Erg sterk album van Nikolo Kotzev. De muziek doet erg denken aan de klassieke hardrocksound van de tweede helft van de jaren '70 en begin jaren '80. Met zangers/zangeressen als Glenn Hughes, Jorn Lande, Joe Lynn Turner, Sass Jordan en Alannah Myles valt er vocaal veel te genieten. Ook instrumentaal is alles dik in orde, waarbij met name het uitstekende, door Blackmore beïnvloede, gitaarspel van Kotzev opvalt. Hoogtepunten zijn toch wel de nummers die Jorn Lande zingt. Dit zijn vaak ook de wat steviger nummers.

Score: 86/100

In de inlay booklet wordt Nikolo Kotzev's Nostradamus aangekondigt als Rock Opera met sterrencast als Glenn Hughes, Joe Lynn Turner, Sass Jordan en Alannah Myles. Compleet met 35 man sterk klassiek orkest en Koor. Doogie White is aangesteld als storyteller. De zangers cast krijgen rollen aangemeten als Koning Henry de 2e van Frankrijk, Koningin van Frankrijk en inquisiteur. Het verhaal gaat dus over het leven van Nostradamus (Joe Lynn Turner) en zijn voorspellingen. Nikolo moet gedacht hebben, wat Arjen Lucassen kan met Ayreon kan ik ook!...... Nou echt niet dus, Hr Kotzev's komt niet eens in de buurt. Niet in niveau maar ook niet in stijl. De muziek is veel meer traditioneel hard rock met hier en daar aangekleed met orkest. Op disc 2 wordt het allemaal wel een stuk bombastischer (meer orkest en koor), maar dit komt niet ten goede. De tracks vervallen in een enorme brei van geluid zonder duidelijke richting. En dat ligt mij inziens aan de belabberde productie en mix. Bovendien is het zeer vermoeiend om aan te horen. Men wil teveel verhaal in de nummers stoppen. Of er zit geen couplet-refrein opbouw in of het zit zo dicht op elkaar geplakt dat er geen ruimte/lucht in de zanglijnen zit. Instrumentaal is het wel in orde. De beste nummers zijn dan ook de rustige (ballads) stukken, exponent in deze is wel Henriette. Ook het duet ( Joe Lynn Turner en Alannah Myles) I'll Remember You mag er zeker wezen.
Merendeel van de tracks zijn vrij middelmatig, het is dat er een paar uitschieters op staan want die redden de plaat nog enigszins. Conclusie is dan ook: never judge a book by the cover!
een mager drietje.......

Alleen al voor de ingetogen zang ( Chosen Man) van Glenn Hughes is dit album al meerdere sterren waard
Top album!!

Chosen Man vergeten van Glenn Hughes als zanger????