Nikolo Kotzev - Nostradamus (2001)

Erg sterk album van Nikolo Kotzev. De muziek doet erg denken aan de klassieke hardrocksound van de tweede helft van de jaren '70 en begin jaren '80. Met zangers/zangeressen als Glenn Hughes, Jorn Lande, Joe Lynn Turner, Sass Jordan en Alannah Myles valt er vocaal veel te genieten. Ook instrumentaal is alles dik in orde, waarbij met name het uitstekende, door Blackmore beïnvloede, gitaarspel van Kotzev opvalt. Hoogtepunten zijn toch wel de nummers die Jorn Lande zingt. Dit zijn vaak ook de wat steviger nummers.

Score: 86/100

In de inlay booklet wordt Nikolo Kotzev's Nostradamus aangekondigt als Rock Opera met sterrencast als Glenn Hughes, Joe Lynn Turner, Sass Jordan en Alannah Myles. Compleet met 35 man sterk klassiek orkest en Koor. Doogie White is aangesteld als storyteller. De zangers cast krijgen rollen aangemeten als Koning Henry de 2e van Frankrijk, Koningin van Frankrijk en inquisiteur. Het verhaal gaat dus over het leven van Nostradamus (Joe Lynn Turner) en zijn voorspellingen. Nikolo moet gedacht hebben, wat Arjen Lucassen kan met Ayreon kan ik ook!...... Nou echt niet dus, Hr Kotzev's komt niet eens in de buurt. Niet in niveau maar ook niet in stijl. De muziek is veel meer traditioneel hard rock met hier en daar aangekleed met orkest. Op disc 2 wordt het allemaal wel een stuk bombastischer (meer orkest en koor), maar dit komt niet ten goede. De tracks vervallen in een enorme brei van geluid zonder duidelijke richting. En dat ligt mij inziens aan de belabberde productie en mix. Bovendien is het zeer vermoeiend om aan te horen. Men wil teveel verhaal in de nummers stoppen. Of er zit geen couplet-refrein opbouw in of het zit zo dicht op elkaar geplakt dat er geen ruimte/lucht in de zanglijnen zit. Instrumentaal is het wel in orde. De beste nummers zijn dan ook de rustige (ballads) stukken, exponent in deze is wel Henriette. Ook het duet ( Joe Lynn Turner en Alannah Myles) I'll Remember You mag er zeker wezen.
Merendeel van de tracks zijn vrij middelmatig, het is dat er een paar uitschieters op staan want die redden de plaat nog enigszins. Conclusie is dan ook: never judge a book by the cover!
een mager drietje.......