Gladys Knight & The Pips - Claudine (1974)

Curtis Mayfield leek met z'n projecten altijd het beste in de artiesten naar boven te halen, zonder dat ze hun eigenheid verloren. Zoals in het voorbeeld boven mij al staat, is het album van Aretha Franklin er een prima voorbeeld van. Nou vind ik deze soundtrack, in tegenstelling tot 'Sparkle', wel een wat tijdsgebonden album. Het album van Aretha Franklin klinkt zelfs nu nog tamelijk hip, en dat is bij dit album van Gladys Knight & The Pips iets minder. Maar goed, het gaat dan ook om een album dat bijna 37 jaar geleden is uitgebracht (!), mij dunkt.
Dat maakt verder natuurlijk niets uit, want dit is een echte voorbeeld compilatie. Een compilatie bestaande uit alleen maar sterke nummers. The Pips waren dan altijd wel op de achtergrond, maar toch kan ik hun aandelen in de albums van Gladys Knight & The Pips altijd wel waarderen. Gladys Knight's stem behoeft natuurlijk geen uitleg. Hoewel ze tot de bekendste soulzangeressen behoort, heb ik altijd gevonden dat ze wel iets meer credits in het algemeen mag krijgen op vocaal gebied. Vooral gedurende de Motown en Buddah jaren was ze een uitmuntend goede zangeres, al vind ik haar zelfs tegenwoordig nog tot één van de betere zangeressen behoren.
De nummers op 'Claudine', waarvan op zes gezongen wordt, zijn -zoals ik al aangaf- stuk voor stuk inhoudelijk erg sterk. Ook het instrumentale 'Claudine theme' had echt niet achterwege gelaten moeten worden, en het past dan ook prima tussen de overige nummers. Als soundtracks perfect te noemen zijn, dan komt deze dicht in de buurt.