Sivert Høyem - Endless Love (2014)

Ben er aan begonnen. Eerste nummer Endless Love komt al gelijk lekker bombastisch binnen, rock met een poprandje. Kreeg er een klein beetje een Depeche Mode gevoel bij, ik weet niet of dat bij de tweede luisterbeurt ook weer gebeurt.
Enigma Machine rustig mooi opgebouwd, heldere zang, lekker refrein met speelse muzikale begeleiding. Nummer is niet te lang, precies goed. Dan wordt het ineens herkenbaar door Handsome Savior, al een paar keer beluisterd natuurlijk, lekker orgeltje en een beetje gospel achtergrond koortje. Begint rustig en werkt naar een mooie climax. En dan zit je toch een beetje te wachten op Inner Vision. Instant klassieker, een beetje, hoe moet ik het noemen, tegendraadse zanglijn, mooie subtiel geluid van de bas en het samenspel met de piano. Zang is van ongekende kwaliteit, deze is wel van het kaliber puntje van je stoel.
Zo'n nummer als Free as a bird kan ik zeer waarderen, misschien niet zo spannend, maar heerlijk met de minimale begeleiding op gitaar. Zit nu dus redelijk snel op de helft van het album, tot nu toe wat meer één geheel als het vorige album, daardoor misschien iets minder spannend. Op naar de tweede helft.

Little Angel gaat door waar Free as a bird eindigde, alleen halverwege wordt er weer lekker bombastisch uitgepakt, duurt dan iets te lang naar het einde toe voor mijn gevoel. Wat Tyler begint lekker upbeat, een beetje punkie bijna. Lekker zwaar basgeluid en stuwende drum. Paar goede hooks en gaat bijna een beetje rockabilly verder, bevalt me goed dit nummer
Goerlitzer Park begint als een mooie ballad en blijft ook zo, ik wacht eigenlijk een beetje op een uitspatting door de dreiging die er bij dit nummer doorheen voelbaar is. En die komt er dus ook wel door het lichte gitaargeweld dat eindigt met rustige piano en met de stem van Sivert zijn we weer beland bij het begin.
Nog twee nummers te gaan, even dacht ik dat ik bij At our evening table Soulsavers had opstaan. Begint met net zo'n orgel. Mooi nummer.
Het laatste nummer Ride on sisters, klein nummer met minimalistische gitaarbegeleiding. En die stem blijft gewoon steengoed, hoog of laag, hij raakt ze allemaal. Halverwege het nummer groeit het nummer muzikaal met orgeltje erbij maar blijft kalm en wonderschoon. Heerlijke afsluiter.

Zoals gezegd dit album voelt voor mij meer als één geheel met een duidelijk begin en eind. Dat maakt het idd wat minder spannend en Inner Vision blijft het hoogtepunt van het album. Maar voor mij wel echt een goed album, dat voorlopig nog wel meerdere malen zal worden beluisterd. Doe er uw voordeel mee!

Sivert Hoyem horen we eigenlijk allemaal te kennen. Hij was de zanger van Madrugada, misschien wel een van de beste bands uit de jaren '00. In ieder geval totdat Robert Buras (de gitarist) zelfmoord pleegde en men besloot de band op te heffen. Toen hij nog in Madrugada zong had hij al twee solo-albums uit gebracht, en daardoor is de beste man alweer toe aan zijn 5e solo album.

En zijn stem blijft me iedere keer weer verbazen. Misschien wel de allermooiste stem in de hedendaagse muziek. Diep, warm en met zo veel gevoel. En die stem komt over in zowel de hardere als de langzamere nummers. Een andere verbazing is het begin van het album. Dit lijkt zo van Madrugada af te komen namelijk. Dreigend, opzwepend, lichtelijk bombastisch. Zeker een goed begin. In Handsome Savior zit een heerlijk gospel-koortje wat het hele nummer naar een andere dimensie tilt. En absolute prijsnummer is voor mij Wat Tyler. Dreigend, enorm opzwepend, goed gitaarwerk. Zeker een van de betere nummers die Sivert Hoyem voort heeft gebracht. Ook in de rest van het album blijft het niveau bijzonder hoog. Goeie nummers, op momenten dat het te duister lijkt te worden zit er een licht-puntje in de vorm van een vrolijk nummer waardoor het album nergens te zwaar en moeilijk wordt.

Al met al vind ik dit het beste solo-album van Sivert. Maar wat ik vooral blijf houden bij een solo-album is het gevoel dat ik iets mis. En dat is in dit geval makkelijk in 1 naam te vangen: Robert Buras. Daarom voorzie ik eigenlijk ook dat met dit album hetzelfde gaat gebeuren als de vorigen. Als ik zin heb in Sivert Hoyem, pak ik een Madrugada album, niet een solo-album. Hoe onterecht dat ook mag zijn. Al is het alleen maar vanwege Wat Tyler.

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds