Free - Tons of Sobs (1969)

In mijn omschrijving van de eerste twee Fleetwood Mac albums heb ik al beklaagd dat ik echt niets met blues heb, maar dit soort bluesy protohardrock met fantastische zang gaat er toch erg goed bij me in. Kossoff's gitaarwerk is erg sterk en vanzelfsprekend is Rodgers' zang echt fantastisch. Het heeft bij vlagen nog steeds momenten waarop bluesmoeheid mij toch tegen staat, maar voor het gros kan ik hier toch echt goed van genieten. Ik hoop dat de komende albums wel iets meer van die folky kant als op Over The Green Hills te horen is naar voren laat komen.

Hiervan geniet ik toch van begin tot eind. Het is ook veel fijner dan ik van de betere albums van Bad Company gewend ben. Zonder echte hits is Tons Of Sobs een heerlijke bluesrockplaat die over de gehele lengte vooral lekker klinkt. Alleen aan Over The Green Hills moest ik even wennen, omdat de overgangen vrij abrupt zijn, maar uiteindelijk is het lichtjes mijn favoriet. Fijne heavy psych hier. Verrassend goede muzikanten ook. Ik kende alleen Paul Rodgers echt, maar Kossof is een naam die ik vanaf nu wel zal onthouden. Dit gaat een leuke marathon worden, want van Free kende ik alleen de hits Wishing Well en uiteraard All Right Now.

Zeer goede bluesy hardrockplaat, gemaakt door een stel tieners. Een blauwdruk van hoe Foreigner 10 jaar eerder zou klinken, als je deze zin snapt:) 4,5 ster