Asia - Gravitas (2014)

Alweer een nieuwe? Nouja, de vorige was in elk geval beter dan Phoenix en Omega, dus wellicht ligt er andermaal een bescheiden prettige verrassing in het verschiet.

Zonder Steve Howe. Die heeft Asia verlaten. Een zekere Sam Coulson is zijn vervanger.

Ah, dat was nieuw voor mij. Nouja, de site luisterend naar de naam OriginalAsia.com is er niet minder alive en kicking om.

Slecht geheugen......Ik moet me echt zorgen gaan maken geloof ik......

Pas 't even aan.

YouTube - Asia - Valkyrie (Official Video / New Studio Album / 2014)

Nieuwe single/video.

Weinig verrassend.

Net zoals de hoes...

Exact !

OMG die clip

Verder hadden ze altijd wel patent op knallende albumopeners en dan lijkt dit helaas ook een van de mindere.

Ik vind dit nummer eigenlijk een soort van Muzak. Meer van hetzelfde ook. De produktie knalt wel, maar het liedje is niemendallerig.

Vanavond 1x beluisterd. Het klinkt in ieder geval wel weer als Asia, maar ik heb het gevoel dat het album bij mij nog moet groeien (logisch na 1x beluisteren). Toch was ik bij de laatste 3 meer positiever na 1x luisteren. Duidelijk is dat de nieuwe gitarist (Sam Coulson) verfrissend is, maar te weinig mag laten horen wat hij kan. Hij is echt een aanwinst. Verder valt op dat de speelduur wel erg kort is. De laatste 2 nummers zijn "acoustic" versies van reeds aanwezige nummers. Zonder deze 2 kom ik op ruim 37 minuten. Trouwens onder acoustic versta ik iets anders dan deze 2 nummers. Ze zijn wat ingetogener dan het origineel.
Nummers die mij gelijk "pakten" zijn Gravitas en Heaven Help Me Now. Opener van het album had I Would Die For You moeten zijn gezien de traditionele, zoals Casartelli al aangaf, knallende albumopeners. Valkyrie is op dit moment wel een van de mindere nummers. Ik ga de komende dagen dit album veelvuldig draaien en hopelijk wordt mijn waardering dan hoger , maar nu kom ik niet verder dan een 3

Een nieuwe Asia album! Wat een verassing!

Ook voor de eerste keer beluisterd, geef nog geen sterren, zojuist op mijn telefoon gezet voor op de fiets volgende week! The Wep typt geen poep, ik ga met hem mee wil ik dus zeggen. paar nuanceverschillen die mij opvallen is a: Valkyrie is verreweg het zwakste nummer en b: de speeltijd voor de eerste 9 nummertjes is bij mij 48:05....

Terwijl ik dit typte voor de tweede maal het titelnummer afgespeeld, prima, prima nummertje

OEPS !, inderdaad musicborst , je hebt gelijk over de 'zuivere' speeltijd. Gelukkig maar.

Eerste indruk is toch wat beter dan bij XXX. Vooralsnog wat meer prog en heerlijk sfeervol.

Ik vind hem uiteindelijk toch een stuk beter dan XXX. Ik weet niet of het door het vertrek van Steve Howe komt, maar die nieuwe gitarist mag ik hoe dan ook graag. Hij is wat minder dominant in de begeleiding, maar komt meer dan eens met een heerlijke solo naar voren. Zijn classic rock sound past erg goed bij de band. Het valt ook op dat het album wat meer toetsentapijten bevat, met daar bovenop een lading heerlijke melodieën die stuk voor stuk in je hoofd blijven hangen. Over de gehele linie is het ook wat onderhoudender dan XXX.

En deze is me na Mike Oldfield ook nog eens ontschoten maar het schijnt mee te vallen gezien de reacties gelukkig. Valkyrie vind ik in ieder geval al een tegenvaller en dat zegt toch een liefhebber die Wetton en consorten altijd op de voet heeft gevolgd. Als het me over de streep trekt wordt het een dure week met al die nieuwe wijn in oude zakken.....

De lijkenlucht wordt evenwel steeds penetranter...........

YouTube - Asia - Gravitas EPK (Official / New Album 2014)

Die bedrijfsnaamachtige albumtitel werkt ook al niet echt motiverend. Hopelijk wordt het een minder zware ervaring dan de heren zelf inmiddels op de weegschaal zetten.

Mwa, als liefhebber van het genre zal het wel weer een must worden mezelf kennende.......

Brrrr.... nee sorry, dit wordt em (voorlopig) even niet. Wat een ingekakte cliché's........ Te soft voor Asia en meer iets voor Icon ondanks 3 lichtpuntjes in de vorm van de titeltrack, I Would Die For You en Heaven Help Me Now. En de niet onaardige afsluiter. Coulson werkt weliswaar verfrissend maar trekt de songs te zelden naar een hoger nivo helaas. Op zich weer een verzameling prettige welluidende tracks maar ik word er nog ff warm noch koud van. Weer een stofhapper in de collectie?

Ietsjes gegroeid omdat het album niet 'Obesitas' is gedoopt. Bij 3 sterren zal het wel blijven ook.

Fijne plaat, jammer dat ze hierna niks meer hebben gemaakt tot nu toe.

Ik had eigenlijk gehoopt dat ze nu dan weer met Payne verder zouden gaan.

Tja uit een bak gevist bij een recycleboer.. Kan me weinig bekoren. Muzikaal klopt het wel, maar geen avontuur en daardoor komt het wat vlak over. De teksten zijn niet sterk; zeg maar gerust soms tenenkrommend. Terug naar de recyleman.

Ik was Asia fan van het eerste uur. Groot was mijn euforie in 1982 toen ik vernam dat Steve Howe, Geoff Downes, John Wetton en Carl Palmer samen een band gingen vormen, een "supergroep" met de naam Asia.
Howe en Palmer van respectievelijk Yes en ELP waren inmiddels al overbekend en konden sowieso op mijn volledige enthousiame rekenen, Downes was nog relatief onbekend voor mij en Wetton kende ik vooral van UK, ook al zo'n band waar ik fan van was.
Dat zat dus wel snor met Asia. Hun debuutalbum was (en is ) geweldig, maar de eerste tegenvaller diende zich aan toen ik de band live zag in het Utrechtse Vredenburg. Dat was dus gewoon een waardeloos concert van vier heren die het duidelijk al gemaakt hadden in hun carrieres en die geen enkele moeite deden om ook maar enigszins de indruk van een plichtmatig optreden te vermijden.
Alpha deed me al weer minder dan het debuut, maar voor Astra raakte ik weer volkomen in hogere sferen, en ik kon maar moeilijk verteren dat dit topalbum zo matig verkocht en daarmee het einde inluidde van de band in deze samenstelling. (al was Howe inmiddels vervangen door Mandy Meyer). Then and Now volgde nog (met deels oude en deels wat nieuwe nummers) en toen was de koek op. Ik vergat Asia vervolgens een beetje.
Het duurde even voor ik door had dat de band weer bij elkaar was gekomen: het album Aqua bleek al een tijdje uitgebracht te zijn voor ik hem leerde kennen. Ik geloof dat alleen Downes nog van de partij was, maar het aantal bezettingswisselingen was zo enorm dat ik het niet allemaal heb bijgehouden. Ik weet alleen dat ik John Payne als vervanger van Wetton behoorlijk kan waarderen. Aqua, Aria, Arena en Aura zijn stuk voor stuk klasse albums, en opnieuw was ik groot - zeg maar gerust zeer groot - fan van Asia. Tussendoor schafte ik ook nog Archiva 1 en 2 aan, beide albums met een soort reserve materiaal van de heren, met ook daarop prachtige nummers.
De ommekeer kwam op het laatste album met Payne, Silent Nation. Dat vond ik toch wel een afknapper. Des te spannender vond ik het dat de band weer in de originele samenstelling ging opereren. Tja, het eerste resultaat was Phoenix.....zie elders wat ik over dit album heb geschreven. Ik luisterde dan liever naar de nieuwe band van John Payne.
Na Phoenix ben ik min of meer afgehaakt met Asia. Omega kon me totaal niet boeien, XXX was alweer wat beter. En dan Gravitas....het is feitelijk net als de voorgaande schijven soort herbeleving van wat ik eerder gehoord heb. Ik heb altijd geleerd dat je een feest het beste op het hoogtepunt kunt verlaten, omdat het daarna doorgaans saai of vervelend wordt. Asia zou er goed aan gedaan hebben het feest eerder te verlaten. Als Gravitas hun debuut geweest was, zou ik ervoor getekend hebben, maar na zoveel jaren en zoveel voorspelbaarheid kan ik het nog maar moeilijk opbrengen er naar te luisteren. Een vreemde gewaarwording, want slecht is het absoluut niet....maar het is gewoon een keer klaar. Een schaakpartij is immers ook afgelopen na een herhaling van zetten.
Met pensioen, mannen. Het is mooi geweest.

Bij dat concert in het Utrechtse Vredenburg was ik ook aanwezig en dat was inderdaad niet best. Zeer plichtmatig en ook best kort. Ik heb ze ergens in 2009 flink revanche zien nemen in de Boerderij in Zoetermeer, ik denk tijdens de Phoenix tour. Dat was echt een heerlijk optreden.

Deze Gravitas kan ik best waarderen. Niet alle nummers zijn inderdaad even sterk maar het is absoluut het herkenbare Asia geluid met de ijzersterke stem van John Wetton en het gitaarspel van Steve Howe. Ik luister er tien keer liever naar dan de slappe meuk van de Geoff Downes band die zich ook Asia noemt.

Die is niet aan mij besteed, geen enkele schijf van deze inspiratieloze formatie.

En ja dat pensioen ... John Wetton is niet meer onder ons dus Asia is inderdaad klaar en deze Gravitas was de laatste.

Running On Empty: de band is na het overlijden van Wetton wel doorgegaan, alleen zijn er geen studioalbums meer verschenen.
Billy Sherwood (nu Yes) is nog heel even in de Wettonrol actief geweest, maar dat heeft niet lang geduurd.
De band treed zo nu en dan nog op met alleen Downes als original.
Asia is nu naast Downes: John Mitchell (gitaar), Virgil Donati (Drums) en Harry Whitley (zang, basgitaar).
Whitley doet Wetton uitstekend na. Dus krijg je een soort van zelfde situatie die Yes ook heeft.

Ahhh helder, wist ik niet. Maar voor mij bestaan ze niet meer dus