Rick Ross - Mastermind (2014)

Ik moet het album nog luisteren, maar ik moet zeggen dat 'War Ready' in ieder geval al heerlijk is. Dit nummer is zeg maar hoe ik het liefst een portie ignorant hip/hop shit voorgeschoteld krijg.

Nobody is die hele track.

Wat een team-up op Blessing in Disguise.

Naar mijn mening een nogal zwak HipHop album. De tracks zijn over het algemeen vrij inwisselbaar en de stem van Rick Ross gaat me na een tijdje irriteren. Ook die trap-snare op vrijwel elk nummer is nogal overkill. De tracks met The Weeknd en Kanye zijn wel lekker evenals Devil is a Lie.

Als er iemand een dikke stem heeft die niet gaat vervelen is het Rick Ross wel.

Sanctified

Kanye Versace flow alles

Blessing in Disguise

Tegenvallertje van de heer Ross. Dat ik uberhaupt verwachtingen heb bij een album van dit heerschap is al een prestatie op zich maar na de gruwelplaten Teflon Don en Rich Forever en het halve meesterschap van God Forgives, I Don't had hij dat toch echt over zichzelf afgeroepen. Best knap voor een nep karakter dat door de jaren heen zeker beter is gaan rappen maar allesbehalve een natuurtalent is. En met die verwachtingen komt dus deze tegenvaller. Ricky vond ik altijd op zijn best in verschrikkelijke bangers (MC Hammer, 911 enz.) of midtempo units met goede hooks (Aston Martin Music, Diced Pineapples, Stay Schemin) Vvan beide is op deze plaat weinig te vinden. En nu ben ik altijd voor vernieuwing en verandering maar in dit geval pakt het toch allemaal matig uit. Vrij standaard hip-hop, dit keer zonder echt memorabele beats of hooks, het lijkt allemaal wat gemakzuchtig en lui. Enkel aan het einde gingen mijn wenkbrauwen even de goede kant op maar dit was helaas meer te wijten aan de gasten die de nummers volledig naar hun herkenbare hand zetten (Kanye, Weeknd en Wayne).

Dit is behoorlijk saai. Rick Ross verveelt snel, de beats zijn de hoogtepunten op dit album. Rich Is Gangsta is trouwens wel een dope track.

Dit is gewoon echt een super lekker album geworden hoor. Enige track die ik niets vond was 'Supreme'. Verder mocht Mafia Music III een minuut korter en de skit Dope Bitch is overbodig. Maar deze plaat is ideaal voor de lente!

Beoordeling geven vind ik nog te vroeg.

Sanctified vind ik een heel goed nummer, de rest zal ik de komende tijd zo af en toe luisteren.

Op openingssingle 'Devil Is A Lie' weet Rick Ross zijn gehele rap-persona in slechts enkele woorden te vangen. "Rich nigga talking big shit." Op Mastermind blijkt het wederom zowel zijn charme als zijn achilleshiel. Wanneer het ééndimensionele personage tot leven komt dan volgt er een hernieuwde kennismaking met het imponerende karakter dat geen enkele moeite schijnt te hoeven doen om zijn kwalificatie als Boss te rechtvaardigen. Als dit niet het geval is echter dan klinkt het album toch nog het meest als het muzikale equivalent van een ereronde dat net iets te lang doorgaat. Helaas slaat de balans op Ross' zesde plaat iets teveel door naar deze laatste categorie. Jammer.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het is geen verbetering tegenover God Forgives, I Don’t. Het is zelfs iets minder goed als ik eerlijk moet zijn.

Als geheel klinkt het weer consistent. De producties zijn weer ontzettend sterk, wat wel te verwachten valt van een Rick Ross-album.

Dit album telt minder hoogtepunten dan zijn voorganger. Bij mij doen Drug Dealers Dream, Nobody, The Devil Is a Lie, War Ready, In Vein, Thug Cry en Blessing In Disguise het (zeer) goed.

French Montana stoorde me voor een keer niet op Nobody, vind het een mooie Biggie-"“cover"”. Vooral Rozay, de beat en de speeches van Diddy zijn plezierig om aan te horen.
Hoe geweldig War Ready ook is, er zijn toch momenten waar ik het refrein door nieuw MMG-lid Tracy T gewoonweg rampzalig vind. Vooral Jeezy komt hard op deze Mike WiLL Made It-track.
In Vein is vooral briljant door The Weeknd, maar dat is meestal wel het geval bij tracks waar hij gastartiest is.

French Montana op What a Shame, (soms) Tracy T, Big Sean, de intro/skits en Mafia Music III mocht de gastheer van mij wel weglaten. De reggae achtige beat + Mavado en (voor mij onbekende) Sizzla van het laatst genoemde nummer klinken niet helemaal bij het geheel als je het mij vraagt.

Voor de rest kunnen Rich Is Gangsta en BLK & WHT nog wel groeien. De niet genoemde nummers zijn niet meer dan leuk en zullen waarschijnlijk niet veel meer gedraaid worden.

Toch nog 4* dat vooral komt dat het nergens echt slecht klinkt, gewoon weer een consistent product van Ricky Rozay waar vooral de producties de show stelen.

Alleen sanctified...
Kanye killt het en dan heb je ook nog de heerlijke beat..

Wat een goedkope rip-off is Nobody zeg. Kom op, als je Biggie wilt eren, maak er dan wat van. Rick Ross klinkt heel raar off-beat en het refrein is tenenkrommend ingezongen. Nee, dit is echt fout.

Ik maak er gewoon 4 sterren van. Luistert heerlijk weg. Zeker met het mooie weer. Misschien dat ik hem later weer verlaag, maar voor nu 4.

Rozays magnum opus. Bij tijd en wijle ongelooflijk slimme wordplay waardoor de plaat vol staat met quotables, de man heeft zijn stem en flow omgesmolten tot iets wat ontzettend goed werkt en de beats zijn van uiterst hoog niveau. Self Made, Vol. 2 was al erg goed maar hier scherpt Ross alles nog wat meer aan. Sick wat deze dude de afgelopen jaren heeft gedaan met MMG.

Na de eerste keer draaien vind ik het net iets te tam en niet zo weergaloos als Rich Forever of z'n Albert Anastasia EP, maar ik heb ook nog geen zin om hem weg te leggen.

Wat sowieso moet gezegd worden: Jay-Z en Scarface klinken briljant, net zoals The Weeknd. Dé grote knaller is hier echter het refrein van Z-Ro. Wat een intens refrein

Ik denk dat dat op Hood Billionaire wel goed gaat komen met Metro Boomin en Lex Luger!

Sowieso wel een beter album in z'n geheel dan Hood Billionaire, die eerder een mixtape-achtige feel heeft. Er staan wel vreselijke missers op, What a Shame bijvoorbeeld, waar Rozay schaamteloos Wu-Tang gaat namechecken (Shame on a Nigga). Zeer misplaatst, what a shame indeed...

Verder staan er ook aardige bangers op, zoals Rich is Gangsta en The Devil is a Lie.
Maar vooral: In Vein. Prachtige bijdrage van The Weeknd! Toch wel het beste nummer van het album dit, met vlak daarna Sanctified. Kanye komt daar inderdaad vies hard.

Afsluiter Thug Cry is ook heerlijk, met z'n dromerige beat en Weezy is altijd wel leuk. Voor Mafia Music III, een nummer dat ik al lang kende voor ik dit album ging beluisteren, heb ik altijd een groot zwak gehad. Een beetje een vreemd nummer, maar ik dig het wel, prachtige beat vind ik persoonlijk. Sizzla en Mavado (twee grootheden uit Jamaica) die featuren op een hiphopnummer, dat zie je natuurlijk ook niet zo heel vaak.

Maar:

Euh...Nee. En al zeker niet beter DAN Oxymoron.

Wat is track 5 een irritante kut nummer zeg...