Matt Bianco - Matt Bianco (1986)

Prima opvolger van het debuut album. Met de 3 singles Yeh Yeh, Dancing in the Street en Just Can't Stand It.

ja klassieker
ben hier mee opgegroeid,
mijn oudere broer draaide dit vaak
Zelf op LP aangeschaft nadien
Ben daarna ook van Basia Trezlewska gaan houden

Ik heb de LP versie, waarbij More Than I Can Bear (met intro) als extra track op kant 1 is toegevoegd.
Juist dat intro geeft het nummer extra cachet.

Vanmiddag tijdens het klussen gedraaid. Had niet gedacht dat dit na zoveel jaar nog overeind zou blijven.
Zeker 25 jaar niet gedraaid , maar we konden beide nog wel meezingen. Lekkere niks aan de hand pop met dat zomerse snufje erin.

Zeker nu het buiten kouder begint te worden doen de lekkere klanken van Matt Bianco het goed.
3 en halve ster voor deze zomerse verassing op deze koude winterdag.

Wat een prachtige platenhoes dacht ik, laat ik daardoor eens een paar nummers beluisteren... dacht ik. Het eerste liedje dat ik vind is, more than I can bear. Ik herkende het meteen aan het baslijntje en dacht dat ik droomde, serieus hoor; ik ben al een zeer lange tijd hiernaar op zoek. In de late jaren tachtig kwam het nog vaak op de radio en sindsdien heb ik het maar één keer gehoord in 2003. Ik was aan het werk en had niet de kans om het te verstaan, mijn collegae wisten niets. Reageerden alsof ik ze zojuist de constante van Planck had gevraagd. Jullie weten vast ook wel hoe dat voelt, als je een bepaald liedje zoekt, maar je weet geen titel, geen tekst, geen artiest, jaartal, taal of land, dan wordt het zoeken naar de spreekwoordelijke speld. Ik moet wel sinds begin jaren negentig me een ons gezocht hebben door me door honderden compilatiealbums te werken. Dat ik nou net vandaag bij deze plaat kijk, what are the odds? Over deze albums moet ik eerst maar eens het en ander beluisteren, maar door het terugvinden van mijn liedje voel me in ieder geval dolgelukkig, iedereen die dit omhoog gehaald heeft ontzettend bedankt!

Weet je zeker dat je naar dit (titelloze) album hebt geluisterd, en niet naar hun debuutalbum Whose Side Are You On? Daar staat nl. More than I can bear op, en niet op deze plaat.
Bij dat album kun je ook lezen dat de single-versie van dat nummer helaas nogal afwijkt van de albumversie. De single, die je destijds op de radio hoorde, was een remix, met een prachtig acapella intro van Basia. En ook elders in het nummer levert ze essentiële vocale bijdragen, die je helaas op de albumversie niet meer terughoort.

Ik herken je situatie overigens wel - overkomt mij ook met enige regelmaat. Misschien wist je het al, maar op MusicMeter hebben we daar een topic voor, waarbij je op basis van een beschrijving hulp aan andere forumleden kunt vragen. Wil nog wel eens helpen.

Het was toevallig dat ik bij het zien van deze platenhoes verder was gaan zoeken. Zoiets trekt mijn aandacht, en ik zou graag willen dat meer artiesten voor artistieke afbeeldingen kiezen. Was dat bijvoorbeeld zo geweest, dan was ik dit wederom voorbij gelopen. 'op basis van een beschrijving' da's een goeie, meer dan gezongen door man<1987 had ik niet geweten. Ik ken dat topic en dat helpt meestal indien er een deel herinnerd wordt van een videoclip. Dit had ik nooit meer teruggevonden, dat het van Matt Bianco blijkt te zijn zou me juist in de verkeerde richting hebben gestuurd. Ik heb van More Than I can Bear inmiddels al meerdere versies gehoord, inderdaad, dat wordt voldoende stof om het een en ander te gaan beschrijven bij het debuutalbum.

Dit was voor mij genoeg om een collectie van iemand over te nemen zodat ik ook wat over de eerste drie albums kan zeggen en het is me meteen duidelijk waar iedereen het precies over heeft. Zomerdeuntjesgevoel, de bevliegingen van Basia.. nou zeg dat wel, dat is een overdonderend indrukwekkende stem. Ik begrijp volkomen waarom men hier meer van Basia wilden horen, dat wil ik daardoor namelijk ook. Hier wordt ze dan meteen gemist en die nieuwe zangeres kan het gemis niet opvangen. Yeh Yeh blijkt tevens een cover waarmee Matt Bianco niet de eersten waren. Georgie Flame deed het al eens in 1964. Verder vind ik het vervolgalbum in de lijn van het eerste liggen, minus wat originaliteit zoals It's getting late. Er staat aardig wat leuks op, toch vind ik deze al duidelijk een stuk minder vergeleken met de vorige. Een nieuwe More than I can bear staat er in ieder geval niet op.