Skintrade - Refueled (2014)

Deze zweedse rockband keert na negentien jaar terug aan het front met een nieuw album. Geen noemenswaardig ander geluid, dat is het goede nieuws: wanneer men deze plaat eind jaren '90 afgeleverd zou hebben zou je het ook geloofd hebben. Minder goed nieuws is dat het songmateriaal niet bepaald bijzonder is. De twaalf songs liggen best lekker in het gehoor en zijn degelijk uitgevoerd, maar het is allemaal een beetje standaard en dertien-in-een-dozijn, zowel qua teksten als melodielijnen. En dat terwijl men toch genoeg tijd heeft gehad om erover na te denken!

Toch wel benieuwd hoe het album klinkt. Het eerste album was / is geweldig. Draai het nog wel eens.

Gisteren Skintrade zien optreden in Gigant in Apeldoorn. De band speelde een prima optreden maar het is jammer om te zien dat deze band zo in de kantlijn is blijven hangen. Deze band verdient een veel groter publiek.

Fijn album, maar niet zo goed als het debuut. De rap is zo goed als weg en heeft plaats gemaakt voor meer rock/soul. Persoonlijk vind ik dat wel jammer, want het orginele is er af. Ik maak vaak de vergelijking met de 'nieuwe' Europe qua stijl.

Sterk comebackalbum van Matti en consorten. Deze CD mist de eigenzinnigheid van het debuut, maar de stevige groovende hardrock op dit album klinkt bijzonder aanstekelijk en de nummers zitten sterk in elkaar. Matti Alfonzetti's stem is nog net zo sterk als in zijn jonge jaren.