Thelonious Monk with John Coltrane - Thelonious Monk with John Coltrane (1961)

Soms heb je van die perfecte momenten. Gisteren was er zo eentje.
Heerlijk weer, dus buiten in de tuin met een zeer goede vriend en zijn vriendin aan de tapas en goede wijn. Na verloop van tijd werd het wat frisjes en verhuisden we naar binnen. Lekkere port erbij en de eerste LP (jawel het gaat hier om een echte vinyl-liefhebber) kwam boven tafel: Motorpsycho.... dit naar aanleiding van een persoonlijk gesigneerde poster van deze band. Die vriend werkt in 013 te Tilburg dus heeft soms op andere wijze contacten met bands en hij bleek al jaren een groot fan (inclusief een tattoo!). Dat was nieuw voor mij en dat mag bijzonder te noemen zijn want ik ken hem al 32 jaar
Alle bands die hij goed vond daar wist ik van maar deze niet.
Anyway, hoe prima de muziek ook, het pastte niet in de sfeer dus na 2 nummers kwam de volgende LP boven tafel en dat bleek wederom een verrassing want het eerste dat ik riep was 'hou jij van jazz??'. Ja dus (er volgde een nog grotere stapel vinyl op tafel) en dit album van Thelonious Monk & John Coltrane werd gelijk opgezet.
Alles smolt samen vanaf dat moment: oude verhalen uit lang vervlogen tijden, nog een glas port en fantastische muziek afkomstig van dit album.
Zelf heb ik het vandaag gelijk in bestelling gedaan en geniet ik nu tijdelijk van een mp3 op deze lome zondagmiddag. Soms heb je niet veel nodig om het goed te hebben......

Ben het er ook mee eens, dit heeft te weinig chemie en blijft op vele terreinen te braaf. Iedereen blijft mooi in zijn comfortzone waardoor het vrijwel nergens spannend wordt. Ook al teert dit duidelijk op traditie, melodieën en harmonieën - het één hoeft het andere niet uit te sluiten. Met een wijntje en als achtergrond muziek moet dit dus zeker zijn werk doen, maar wie aandachtig luistert zal weinig pit ontdekken.