Iommi - The 1996 Dep Sessions (2004)

Het beste wat mij de afgelopen tijd is overkomen, is dat ik, GOD zij dank, het samenwerkingsverband tussen Iommi en Glenn Hughes heb ontdekt . Eerst heb ik kennisgemaakt met album "Fushed" van deze twee HEREN en gisteren heb ik dit album "The 1996 Dep sessions" gedownload . Wat een album. Iommi is natuurlijk een hardstikke goede gitarist maar Glenn Hughes....... wat een zanger !! Ik hoor de laatste tijd heel veel zangers die zo kermen, zo piepen, zo geforceerd trachten te zingen, zangers van bands als Coldplay, Keane, Pallas, Marillion en ga zo maar door . Nee dan Glenn Hughes, een man met een krachtige stem die elk album naar een hoog niveau weet te stuwen.

Als ik een heel aantrekkelijke vrouw zou zijn , maar dat ben ik natuurlijk niet , zou ik al mijn charmes in de strijd gooien en trachten een relatie met deze vent aan te knopen . Bij wijze van spreke dan natuurlijk. Het zegt in ieder geval iets over mijn adoratie voor deze geweldige zanger . 5***** voor dit superalbum.

Op dat vrouwenstuk na ben ik het helemaal met je eens maar luister voor de gein even naar het stuk van Niacin waar Ome Glenn op meezingt Things Ain't Like They Used To Be. Laatst bij de classics was ie ook al zo goed en overigens vorig jaar in Zaandam ook.

Glenn Hughes is toch die kerel die bij Deep Purple heeft gespeeld(Burn, Stormbringer, Come Taste The Band)???

Yep! En dus ook een keer in 1986 al samenwerkte met Tony iommi
"The 1996 Dep Sessions" was als "8th Star" als bootleg verkrijgbaar.

Ok bedankt voor de info

Doet Dave Holland (ex-Judas Priest) niet de drums op dit album?

Don Airey (Deep Purple) speelt in ieder geval op de toetsen.

De drumpartijen zijn opnieuw ingespeeld door iemand anders, omdat men met deze release niet geassocieerd wilde worden met het gedoe rond Holland.

Heb het even opgezocht:


Glenn Hughes - vocals, bass
Tony Iommi - guitar
Don Airey – keyboard
Geoff Nicholls - keyboards
Mike Exeter - keyboards
Jimmy Copley - re-recorded drums


En Iommi liet idd de drums overdoen door iemand anders omdat Dave Holland van Judas Priest toen net veroordeeld was voor poging tot pedofilie/verkrachting van minderjarige.

Was er een single bij dit album?

Ik kom bij dit album aan 9 nummers, met wat andere titels!!!!!
Weet iemand precies de goede nummers van dit album.

Time is the Healer
I'm Gone
I'll be Fine
Don't you tell Me
Don’t drag the River
It falls through Me
From another World
Not the same
Shakin' My Wings

Geen idee wat jij in de kast hebt staan Brutus, de mijne is gewoon als hierboven beschreven....

Er is een bootleg van dit album genaamd Eighth Star, maar die heeft ook een andere tracklisting dan wat Brutus heeft: klik.

Maar goed, met "Shakin' My Wings" erop is het altijd bootleg, daar speelt Iommi niet eens op. Wel lekker nummer trouwens.

Wat was er dan aan de hand met Holland?

Een stukje omhoog zie je de reden, onderste regels Zie hier

Schitterend solo album van Sabbath gitarist Tony Iommi samen met Glenn Hughes. De typische Iommi gitaarsound is op alle nummers aanwezig. Echter, niet alles is even sterk. Absolute topper in Time Is The Healer, wat een geweldige sound! De gitaar klinkt MODDER vet en tel daarbij op het fraai zangwerk van Hughes en je hebt een knaller van jewelste. Ook de opener Gone is erg sterk. De zwakke broeders zijn, naar mijn mening, Don't Drag The River & I am Not The Same Man.
Maar al met al een zeer geslaagd album, 4*

Oeps, blijkbaar over AGE zijn berichtje heen gelezen.

Dat betekent dus dat er geen (officiële) versies met Dave Holland in omloop zijn. Het spul werd in 1996 opgenomen en heeft tot 2004 op de plank liggen stoffen. Voordat het op cd uitgebracht werd, heeft Copley het spul opnieuw ingespeeld. 2004 was ook het jaar waarin Dave Holland veroordeeld werd. Vandaar de extra gevoeligheid.

Daar wist ik dus allemaal niks van. Thanks voor de info Ed.

En die on-officiële officiële geperste bootleg Eight star, staat die daar wel op? Heb er nooit zo opgelet eerlijk gezegd.

De bootlegs zijn met Holland. 8th Star dus ook.

Ik zie de prijzen voor dit plaatje snel stijgen. De voorraad is duidelijk op, dus wees er snel bij.

Prachtvent inderdaad. Daarnaast zeer goed geconserveerd in zicht en geluid en ook nog eens een hippe Christen, zou het gewoon alsnog proberen.

En een heerlijk album natuurlijk. Dat rifje van opener Gone, vintage Iommi swagger moves. Poepsimpel als gebruikelijk maar zie het maar eens op die manier te arrangeren. Je moet daar gewoon een hele toffe vent voor zijn, met muzikaliteit of gitaar skills heeft dat niet eens zoveel te maken.

Vreemd genoeg vormen Hughes en Iommi een prima combinatie. Op Seventh Star uit 86' die bizar genoeg onder de naam Black Sabbath ft. Tony Iommi werd uitgebracht lieten de heren al horen een goed duo te vormen. Weliswaar eerder een goede hardrock schijf met bluesy elementen dan doom of metal. Hughes zorgt ervoor dat het materiaal nooit te zwaar wordt, de beste man heeft zulke lenige stembanden dat de nummers altijd voorzien worden van de nodige soul en schwung. Opener Gone is loodzwaar en draait op een heerlijke riff van Iommi. From Another World klinkt wat vrijblijvend en vind ik niet helemaal geslaagd. Don't You Tell Me heeft een lekkere groove en is een prima song. De heavy ballad Don't Drag the River ademt jaren 70 en wordt soulvol gezongen door Hughes. Hierna wordt het songmateriaal wat wisselvalliger, Time is the Healer is loodzwaar maar voelt wat richtingloos aan. I'm Not the Same Man is een vlotte song maar lijkt wel te draaien op een onafgewerkt idee, It Falls Trough Me vormt een redelijke rustige afsluiter. Zo bevalt dit plaatje mij prima maar is het songmateriaal ook wisselvallig van aard

Zeer sterke nummers op dit album: alles klopt en iedereen doet precies waar hij goed in is.
Ik moet eerlijk zeggen... ik ken Glenn Hughes nu al een tijdje (niet persoonlijk uiteraard) en die man blijft toch steeds weer verrassen en op deze plaat al helemaal: wat een stem.... hij zingt alsof dat ie het ter plekke allemaal staat mee te maken!! Wat een kracht en wat een emotie! Goddammit nog aan toe!
En dan Tony Iommi: die riffs.... hij schud ze gewoon uit z'n mouw alsof het de normaalste zaak van de wereld is.... die man komt rechtstreeks uit een hoogoven gewandeld!!
En ook bas en drums zijn heerlijk in lijn met deze productie!
Met andere woorden: dit is me niet tegen gevallen.

Heb daarna ook nog ff een stukje Fused geluisterd (of 'Fushed', volgens Hans Brouwer): geen zak aan vind ik.

Glenn Hughes kende ik als de zanger met de hoge zanglijnen bij het Deep Purple van midden jaren '70, maar mijn eerste echte kennismaking met hem was in 1986, single No Stranger to Love. Afkomstig van Seventh Star dat op last van de platenbazen als een Black Sabbath werd uitgebracht. In werkelijkheid was het Iommi's eerste soloalbum, waar ik veel meer kan met de zangstijl van Hughes dan in diens jaren bij Purple.

Vanaf circa 1995 zong rond dat de twee aan een vervolg werkten. Drummer was Dave Holland, waarmee er naast Hughes nóg een ex-lid van Trapeze meedeed.
Het product landde echter niet in de winkels. Vanaf 1998 werd internet gemeengoed en lekten de gestrande opnames online, zodat de bootleg van Eighth Star toch te horen was; momenteel staat hij hier.
Acht jaar later kwam het alsnog in de bakken, nu onder de zakelijke titel The 1996 DEP Sessions. Dit met later ingespeelde partijen van Jim Copley, om die van de in ongenade gevallen slagwerker te vervangen.

Het is inderdaad een vervolg op Seventh Star, nu met een Hughes die zijn zaakjes fysiek en mentaal in orde heeft. Hij is in topvorm en laat gelukkig de ad libs van voorheen weg.
Anders dan op Iommi werkte de gitarist hier wél met contrasten, ruimte latend voor subtiliteit. De eerste keer dat dat opvalt is met het akoestische eerste deel van From Another World.
Voor mij is er wel een probleempje met de tempo's, die laag blijven. Door het subtielere gitaarspel is er echter toch variatie, getuige Don't Drag the River. De doomriff van Time Is the Healer mag er ook zijn, zeker in combinatie met Hughes' stem.
Pas bij het één na laatste nummer I'm Not the Same Man gaat het tempo omhoog, wat vaker had mogen gebeuren. Op de Eighth Star-bootleg is dit overigens de opener waarbij opvalt dat er prominentere toetsen klinken; die zijn op The Dep Sessions jammer-maar-helaas behoorlijk weggemixt.
Het tokkelende gitaarspel in afsluiter It Falls Through Me brengt dan weer kalmte, om vervolgens fraai op te bouwen naar een tweetal gitaarsolo's.

In die laatste categorie: staan er buitencategorie solo's op dit album, zoals Iommi zo goed kan? Eeeh... eigenlijk niet. Nergens laat hij zich écht gaan, waar hij dat op Seventh Star wél deed. Wat dat betreft had ik meer vuurwerk willen horen, waarbij ook niet helpt dat Hughes het vaak moeilijk vind om éventjes weg te blijven bij de microfoon. Dat de bijdragen van toetsenisten Don Airey en Mike Exeter naar de coulissen zijn verbannen, is voorkennis die wat extra gemopper brengt.

We vergissen ons allemaal wel eens . Toch?
Ik heb er geen herinnering meer aan toen ik "Fushed" schreef. Een glas whiskey teveel achterover geslagen?