Thelonious Monk - Straight, No Chaser (1967)

Op deze plaat uit mijn geboortejaar 1966 komt de samenwerking tussen Thelonious Monk en saxofonist Charlie Rouse tot (wederom) een hoogtepunt. Straight, No Chaser is een uiterst sfeervol album, met veel verschillende tempo's en melodieën en een fraaie afwisseling tussen solo's van de uitstekende piano van Monk en de sax van Rouse. Hoewel er ook mooie stukken zijn dat ze puur samen spelen, zoals op de briljante titelsong. Daar zit ook nog een hele fraaie bas in. Straight, No Chaser (de song) is echt jazz op z'n best.

Leuk is bijvoorbeeld wel, dat opener Locomotive een wat ander soort nummer is, wat meer complex, maar ook zeer de moeite waard. I Didn't Know About You - Take 4 is vooral een heel mooi nummer. Net als het lange fraaie Japanese Folk Song (Kojo No Tsuki). Hierop is toch echt goed te horen, wat een briljante pianist Monk kon zijn. Between the Devil and the Deep Blue Sea is een uitermate prettig 'tussendoortje' en We See een wat frivool, maar zeker prima einde aan deze lange goede LP. En niet alleen is de kwaliteit van de muziek erg goed, ook de hoes van de plaat vind ik origineel en mooi gedaan. Monk/Straight,No Chaser is een dijk van een jazzplaat.