Earthtone9 - Arc'Tan'Gent (2000)

Geweldig album van deze Britten. Magische nummers qua zang en structuur, net ietsje anders dan andere bands. Misschien vergelijkbaar met Tool (maar dit zeg ik heeeeel voorzichtig). Tat Twam Asi en Yellow Fever zijn de betere tracks op deze cd. 4.5*

Ik heb ze een paar jaar geleden ooit eens live gezien als voorprogramma, dat was me toch een potje saaaaaai. Het geluid zat ze ook wel flink tegen, maar toch, het geheel had de uitstraling van een zak aardappelen.
Ik heb daarna niet meer de moeite genomen om het op CD te beluisteren.

ja het eilandje naast ons heeft toch een aantal vette bands zitten daar! waaromder earthtone 9! wat een cd! vet! (mensen kijk ook een naar nothingface!) 4.1/2 ster!

Ik zie dat het bijna 6 jaar geleden is dat ik een bericht typte bij deze plaat. Ik heb alles weer eens beluisterd en dit heeft werkelijk niets ingeboet aan kracht. Een veelzijdig, spannend en mysterieus album dat de volle 5 sterren verdient. Jammer dat er nooit veel aandacht is geweest voor deze band.

Sta je dan als verse student ergens in Noord Holland in een schuurtje in een achtertuin op een feestje. Komt een verse vriend met een cd'tje aanlopen: dit moet je luisteren! Nou kom maar op dan.

Tat twaaaam asi....
Tat twaaaam asi....

Wat zingt hij nu? Nasi? Hmm

Lost in a wilderness
I will build a fire
I become a fire
To swim in the waters

Ok, best geinig.

Burrowing and bellowing...

Wat? Dit is vet! Zo.
En dat had me gelijk over gehaald. Wat een strot heeft Karl Middleton. (Ik heb dan ook alles wat hij heeft uitgebracht geluisterd, twin zero is het absolute hoogtepunt) heb ik ze nooit gezien en dat is maar goed ook schijnbaar. Jammer want dit zit muzikaal gewoon goed in elkaar.

Ook jammer dat ze niet meer succes hebben gehad. Want inmiddels is de band gedesillusioneerd en wordt er door de leden helemaal geen muziek meer gemaakt. Terwijl ze toch zeker talent hebben.

"The only way out, is to fuck you way out"

Bovengemiddeld sterk album dat de tand des tijd vooralsnog goed heeft doorstaan, mede door de heldere productie van Andy Sneap. Niet alle tracks zijn even memorabel en met de schreeuwerige passages kan ik niet zoveel, maar sporadisch klinkt de band heerlijk bezwerend en meeslepend, een beetje à la Tool.