To Cry You a Song (1996)

Volgens Ian Anderson is alleen Roy Harper's Up the 'Pool de moeite waard en ik moet zeggen dat dat ook een erg geslaagde bewerking is. De rest is echt matig tot ronduit vreselijk. Met name Magellan is echt heel erg slecht (die drums).

Wat ook bijzonder is aan de 'tribute' is het aantal ex-Jethro Tull-bandleden dat mee doet (Mick, Glenn en Clive, Dave en Matt).

Het is onbegrijpelijk verder dat zo een keur aan bekende en hooggewaardeerde progressive rockers er zo een bande van weten te maken.

Met stip één van de slechtse tribute-platen die ooit heb gehoord.

Voor één keertje kan ik me niet vinden in hoogleraar Jethro Tull Mssr Renard. Door zijn verhaal hierboven was ik heel sceptisch, maar word toch echt heel vrolijk van dit plaatje!

Ik kom hier trouwens omdat dit het eerste audioteken van voormalig Kansasviolist Robby Steinhardt was sinds Vinyl Confessions (1982). Ik vreesde dat de man aan lager wal was geraakt, maar daar was ie dan toch: op track 10 op precies te zijn.

Een goede cover speelt meestal niet het origineel klakkeloos na, maar maakt er iets eigens van. Dat hoor ik vaak terug, zoals in To Cry You a Song met zanger Glenn Hughes, die het in zijn rocksoulstijl naar andere oorden trekt.
Of je hoort een toetsenlijn (bijvoorbeeld Magellan in Aqualung), een akoestische inkleuring met een warme stem (Roy Harper in Life at the 'Pool), even dacht ik dat Gerry Rafferty zo mooi zong maar het bleek John Wetton (Nothing is Easy), een woeste bluesjam met mondharmonica (Cat's Squirrel), een vioolpartij (New Year Yesterday en Locomotive Breath).

Helaas noemt Scott Allen Nollen dit album niet in zijn biografie 'Jethro Tull: A History of the Band, 1968 - 2001', maar gezien de medewerking van voormalige Jethro Tullers zie ik het respect voor de originelen alleen maar groeien. Was desondanks benieuwd naar zijn opinie.
Zoals altijd met covers is het soms anders qua productie en geluid. Wellicht is dat hetgeen bovenstaande recensie zo negatief doet uitvallen - al snap ik dat de productie van de jaren '90 afwijkt van die van de originelen, veelal uit de jaren '70. Kennelijk ben ik minder gehecht aan de originelen.

Smaken verschillen en gelukkig kan een ieder snel zelf oordelen: hij staat op streaming.

Ik heb deze plaat al een aantal jaren beluisterd, maar nooit een review durven schrijven. Het staat ook te ver van me af. Ik denk dat ik inderdaad met name jaren '90 producties niet vaak mooi vind. Het is ook best budget volgens mij, ondanks dat de muzikanten niet de minste zijn.

Ik kan het allemaal niet zo goed uitleggen, maar ik bedoel het goed. Ik geef een lage waardering, omdat ik het anders vergeet en straks weer opzet. Op deze manier behoed ik mezelf daarvoor.