Federico Albanese - The Houseboat and the Moon (2014)

De eerste keer dat ik dit luisterde greep het me al gelijk aan, maar ik had niet verwacht dat The Houseboat and the Moon zó sterk op me zou groeien. Na het de afgelopen weken geregeld op te leggen heb ik het zojuist drie keer achter elkaar geluisterd, liggende in de hangmat op mijn balkon, tijdens het lezen van theoretische teksten voor school, en af en toe moest ik gewoon even die teksten opzij leggen om een nummertje lang met mijn ogen dicht te genieten. Prachtig subtiele, kleine composities, met genoeg herhaling en structuur voor die meditatieve atmosfeer die neoklassieke platen typeert, maar waarbij melodie en harmonie zeker niet uit het oog wordt verloren. Door deze balans steekt deze plaat wat mij betreft met kop en schouders boven het solo-piano maaiveld uit - al is het niet helemaal solo piano, want er komt geregeld een perfect gedoseerde strijker, percussiepartij of ambientlaag bij kijken. Heel mooi.