Wammel schreef:
Het is eigenlijk wel moeilijk om iets positiefs te schrijven over Tobbers in Concert. Elke poging daartoe zou per definitie gedoemd zijn te mislukken. Daarom...als het even mag... zou ik graag in de gelegenheid worden gesteld om hier mijn mening over te geven.
Nederlanders staan toch bekend om hun doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg cultuur. Daar moet op zeker moment een kentering in gekomen zijn. Ik weet niet waarom of waardoor maar gemakshalve roep ik dan maar : "het is de schuld van de commerciële zenders". Zoiets. Alles voor de kijkcijfers..
Echt alles wordt uit de kast getrokken om een positieve bijdrage te leveren aan de verdebilisering (is dat een goed woord?) van onze maatschappij. Mensen worden door de stront gehaald zonder dat ze dat zelf door hebben of nog erger, terwijl ze dat zelf wel degelijk door hebben. En dat alles door mensen die daar continu mee wegkomen of hun eerder gedane uitspraken (lees: belediging) afdoen als geintje met de woorden; "nee hoor schat" Gatverdamme!
En twee van de meest erge exponenten van deze verwerpelijke vorm van het modern aan de schandpaal nagelen der kwetsbaren zijn vertegenwoordigd in deze "toppers". Alleen het Toppers al getuigt van een megalomane zelfoverschatting die zijn weerga niet kent. Met een programma wat helemaal nergens over gaat, waarvan je zou denken dat er echt niemand op zit te wachten, weten zij de Arena te vullen. En het hele proletariaat huppelt er vrolijk achteraan. Voor kaarten wordt grof geld neergeteld of, indien men de Arena niet vol krijgt, word je er mee doodgegooid via de meest stompzinnige spelletjes op radio en TV. Ik bedoel ik help jou en jij helpt mij en zo houdt het hele stelletje zich genoegzaam in stand.
En als je denkt dat zich dit alles afspeelt op veilige afstand, in een min of meer geïsoleerde omgeving, waar je toevallig niets te zoeken wilt hebben dan... worden er ook nog eens CD's en DVD's van gemaakt én gedistribueerd. En dan is er geen houden meer aan. In menig huishouden is het feest niet meer te keren.
En hoe je het ook wendt of keert daar moet je dus alleen maar begrip voor op weten te brengen.

Ik zou het niet beter kunnen verwoorden.
Ikzelf hou bv. van muzieksoorten als metal of avant garde.
Maar ik moet er nog heel wat voor doen om een enkel schijfje daarvan in huis te krijgen.
Maar dit soort muziek kán niet worden ontdekt; Het dringt zich aan je op totdat er een gezinslid om is gegaan en je alsnog mag 'meegenieten' van deze pulp. Nou woon ik nog alleen dus ben ik (nog?) gevrijwaard hiervan, maar het raast net langs me voorbij want m'n broers, zussen en moeder houden er weer wel van... of zoiets.
Ken je dat gedeelte uit Airplane waar Jehova-getuigen net zolang voor die dokter staan te springen en te adverteren totdat ie een ros verkoopt? Dat gevoel krijg ik hierbij.