GoGo Penguin - V2.0 (2014)

Murmuration is een erg gaaf nummer. Rest valt hierbij wat in het niet, beetje nerveuze jazz.

2,5*

Normaal ben ik niet zo van de jazz, en doet Norrage alle jazz-recensies op onze blog. Hij kon afgelopen weekend echter niet, dus werd ik aan het "werk" gezet. Maar gaf nog wel even de jazz-tip aan mij door: GoGo Penguin, een tip die ik ook al eens eerder had gekregen. Met als thuisbasis Manchester, zijn deze drie heren eerder een mix tussen electro, rock & jazz dan een 'traditioneel' jazz-trio. En ze zijn deze maand geselecteerd voor de Mercury Prize 2014 en stonden afgelopen weekend in Nederland (waar zowel Norrage als ik niet bij konden zijn). Alle reden dus voor een recensie.

En dat begint al meteen lekker met Murmuration. Dubbele bas en rustig piano spel, wat vervolgens snel opbouwt naar een meer uptempo nummer. En die lijn wordt door doorgezet op Garden Dog Barbecue, in mijn ogen meteen het beste nummer van het album. Het knalt erin met lage piano-tonen en harde percussie, waar bijna een soort drum&bass ritme in lijkt te zitten. Dat ritme blijft het hele nummer maar vooruit pushen, waardoor het bijna onmogelijk is om stil te blijven zitten. Dit is geen jazz meer, dit is gewoon een evolutie van dance-muziek! En die combinatie blijft het hele album terug komen. Op de momenten waarop de piano overheerst, hoor je de rust en schoonheid van het spel (zoals op het begin One Percent en op The Letter), maar een minuut later kan het geheel gedomineerd worden door drums en bas met een heftig en vooral erg dansbaar resultaat. Wat me vooral blijft verbazen op dit album is hoe soepel die overgang gaat. Het voelt heel natuurlijk aan, waarbij je als luisteraar iedere keer weer keurig wordt mee genomen van het ene ritme naar het andere ritme. Nergens voelt het geforceerd aan, nergens krijg je het idee dat de heren willen laten zien wat ze wel niet in huis hebben of dat ze graag iets bijzonders willen doen.

Daar zit misschien wel de grote kracht van GoGo Penguin. Alle instrumenten staan compleet in dienst van de muziek. Dit heeft als gevolg dat het een heerlijk coherent album is, dat geen moment verveeld. Piano, drum en bas voelen elkaar perfect aan, waarbij ieder instrument de ruimte krijgt en zo de muziek tot een heel ander niveau weet te tillen. Een waanzinnig album, dat je op ieder moment van de dag kunt luisteren. Wat mij betreft kan ze de Mercury Prize niet meer ontgaan.

Pat-sounds: Album Go Go Penguin - v2.0 - pat-sounds.blogspot.nl

Een trio pianisten is zeker een origineel idee om mee uit te pakken. Murmuration is zeker een prachtig nummer, maar ook The Letter en Kamaloka bijvoorbeeld lieten me niet onberoerd. Daarnaast heb je ook wat nummertjes --- niet altijd even geslaagd --- die tussen jazz en drum 'n bass liggen. Valt wat minder in mijn smaak maar ik kan de proefondervindelijke manier van muziek maken redelijk waarderen.

Wat is Hopopono een geniale song.
Was tijdens het concert in Rotterdam, ontroerd door de schoonheid. en dat heb ik met een Jazztrio nog nooit eerder ondervonden.

Ik loop hier tegen het probleem aan dat ik de twee meest recente platen al heb gehoord.

In dat licht is deze plaat een stap terug. Zowel productioneel als compositorisch. De band lijkt hier nog wat zoekende.

Wat duidelijk op deze plaat naar voren komt is het enthousiasme, spelplezier en de kunde van de drie bandleden.

Op de twee volgende platen vind ik de composities iets gewaagder. Maar dat is goed, want dat betekent dat de band evolueert en groeit.

Verder is dit een heerlijke plaat waar het concept van de band -IDM omzetten in akoestische, analoge muziek- goed uit de verf komt.
Het impressionistische en neoklassieke pianospel is ook al aanwezig maar komt ook op de volgende plaat beter over.

Toch een ruime voldoende voor deze gave muziek!

Jazz die in potentie leuk is voor mensen die van nature vertrouwd zijn met electronica. Het lijkt inderdaad een analoge vertaling van genres als drum 'n bass.

'Fort' was de ingang naar dit album, met dat huppelende basje dat eronder zit. Maar er is meer op te vinden, zoals het dreigend opbouwende klankpalet van Murmuration.

Liefhebbers van dit kunnen ook het werk van Yussef Dayes/Yussef Kamaal uitproberen (begin bij 'Othello' en ga van daaruit verder).