Ellen Allien & Apparat - Orchestra of Bubbles (2006)

Ik ken weinig van techno maar deze behoort toch samen met Nathan Fake tot de top van 2006. Niet? Die laatste moet ik nog eens checken (sky was pink is in elk geval de max).

Ik weet niet welke versie van The Sky Was Pink je gehoord hebt, maar de albumversie (en de rest van het album) klinkt totaal anders dan de 'stofzuiger'-remix van James Holden.

Het is verder wel een puik album, maar veelal downtempo en dus compleet anders dan zijn singlereleases.

Dit album gaat hoe dan ook in mijn Top 10 eindigen van 2006. Vind het persoonlijk het lekkerste dance-album van dit jaar. (Nu ken ik er niet zo heel veel, maar als men tips voor me heeft a la Ellen Allien, dan zijn ze van harte welkom natuurlijk )

De soloplaten van La Allien, te beginnen met Berlinette en Stadtkind. Thrills is een stuk minder, maar ook nog de moeite waard. Van haar EP's vind ik Astral de beste.

Ah, Thrills heb ik ook al een tijdje, is inderdaad wat minder, pakt me wat minder dan deze. Zal eens achter die andere aan gaan!

Kheb blijkbaar versie gedownload met maar 11 nummers (en andere volgorde). Maar wat een heerlijke plaat.

Deze plaat begint mij steeds meer te bekoren. Ik vind het een lekkere afwisselende plaat met een heerlijke aparte stijl. Favoriete nummer is Do Not Break. Er staan inmiddels 4 sterretjes bij deze plaat.

Helaas kan ik een ruime 4,23 niet geven, een 4 dus.

Er zitten pareltjes tussen maar het plaatje weet de sfeer jammer genoeg niet geheel door te trekken. Het is vooral Allien zelf die met haar eendengekweel een hoop verpest.

Jammer, anders hadden er makkelijk 4.5* afgekund, nu blijf ik toch een volle ster lager hangen. Al zijn er zeker een paar nummertjes tussenuit te vissen die het lang goed zullen doen.

Het idee is wel leuk en geslaagd. Staan zalige nummers op, maar ook mindere, vooral 2de helft van de cd. Denk dat er meer inzit als ze nog eens een poging wagen, misschien met Apparat op zang zoals op zijn nieuwe.

Nog een kans gegeven en blijf bij m'n originele opmerkingen. Paar prachtige nummertjes, lekker dansbaar, trancy en erg mooi en opgewekt qua melodie, maar ook een paar vreselijke gedrochten. Alle nummers met vocals eraf en het album komt op een dikke 4* uit

Nu hou ik het bij een bescheiden 3.5*. Leave Me Alone is een dramatisch dieptepunt.

Heeeeeel erg fijn dit album. Een van mijn favoriete albums is het. Erg goede muziek als je deze 2 artiesten samenvoegd. 4,5 sterren!!

Lekkere plaat, meer moet dat niet zijn. Dieptepunten vind ik niet echt op deze plaat, eerder hoogtepunten: Rotary, Retina, Floating Points en vooral Metric.

Echt een goed album om vrolijk van te worden, uniek qua stijl.

laatste 3 nummers sla ik altijd over... Leave Me alone is echt tenenkrommend slecht zeg. 'Jet' is voor mij de beste track op dit album!

Zang had er beter niet (of paar tracks minder) in gemoeten.
Apparat is beter als hij zich bezig houdt alleen met z'n laptop.

Wel lekker dansbaar weer allemaal

*3,5 voor weer een fijne Apparat (Ellen negeer ik maar eventjes)

Wat is Leave Me Alone toch de enorme, jammere misser op dit verder geniale album! Wel tof dat meteen erna Do Not Break volgt, wat dan meteen weer ongeveer de allervetste track is. Het hele album loopt ook gewoon als een trein (op die ene dissonant na) en is bovendien erg fijn voor in de auto.

Waarom heb ik dit ooit 3,5* gegeven??

-> 4,5PLUS* !!

Wonderschoon, warm, fijngevoelig album. Heerlijk om te horen hoe dwingend Apparat ook hier in bijna alle tracks aanwezig is, na een zomer waarin ik Moderat 3x live zag, terwijl het allemaal veel ingetogener is dan dat laatste - overigens eveneens briljante - project, en tegelijk gestructureerder dan z'n solowerk. Wat een hypergetalenteerde dude.

Leuke, sfeervolle electro met een gezellig warme sound. Het tempo ligt niet al te hoog, zonder te verzanden in doelloos geneuzel. Verder zijn de nummers kort genoeg om de aandacht erbij te kunnen houden. Hier en daar wel een wat minder nummer ('Leave Me Alone', 'Floating Points'), maar ook enkele positieve uitschieters ('Way Out' en 'Bubbles'). Simpel maar goed.

Als leek in het genre ben ik dankzij Way Out in de Laddercompetitie op dit album gestuit. En ik ben onder de indruk geraakt van deze heerlijke muziek.

Nooit langdradig, fraaie details en van begin tot het einde goed: van Retina, Jet en Rotary tot Do Not Break en Bubbles.

Edison roept leuke herinneringen op aan pogingen om een citer te bespelen; zo'n kreng is inderdaad altijd ontstemd . Leave me Alone is inderdaad wat lomp maar gelukkig stoort het mij niet zo.

Lekker album, al werken de vocalen hier niet mee helaas
4 *

Vind deze plaat toch wel behoorlijk tegenvallen na het horen van Apparats Walls. Voor mij totaal niet spannend genoeg. Wat betreft het "groeifenomeen", weinig platen groeien bij mij; ik vind het goed of niet. Jet steekt met kop en schouders boven de andere nummer uit, vind ik.

De samenwerking tussen Ellen Allien en Apparat heeft in mijn ogen zeer goed uitgepakt. Ik ben liefhebber van beide artiesten, dus een samenwerking is natuurlijk niet mis. Orchestra Of Bubbles heeft een paar ijzersterke nummers die lang in je hoofd blijven zitten na het beluisteren van de plaat. Turbo Dreams en Rotary zijn hier voorbeelden van. Beide artiesten hebben in hun werk redelijk vaak gebruik gemaakt van vocalen. Gelukkig hebben ze dat bij deze collaboratie niet veel gedaan.

Doet u mij nog maar een kilo van deze feine Sauerkrautdanz - meine Lautsprecher mogen es, sowie meine Ohren!

Dit blijft toch een heerlijke electronica plaat, die anno 2025 niet gedateerd klinkt. Als geheel heel steady, met prima spanningsboog en een aantal uitschieters als Rotary en Turbo Dreams. Ik verhoog naar 4,5*.