Douglas Dare - Whelm (2014)

Minimalistische klanken vol drama. Snufje James Blake maar vooral homomannen als Rufus Wainwright, Perfume Genius en Stuart Warwick hoor ik hier in terug.

Helemaal nieuw klinkt het niet maar oprecht des te meer. Het theatrale randje is dik maar de gevoelens worden eerlijk weergegeven. Deze nog jonge Engelsman heeft het in zich om met grootste dingen te komen en Whelm is daarvan een goede voorbode (wat zijn eerder verschenen EP eigenlijk ook al was).

De poëtische teksten vallen mooi in dit bed vol electronische geluiden ondersteund door warme, haast klassieke klanken.
Douglas Dare mag dan misschien geen wereldzanger zijn: als het je lukt om een muziekliefhebber vol in het hart te raken doe je het gewoon goed.

Whelm staat vol prachtige nummers waar de piano een hoofdrol heeft. Misschien nog niet het meesterwerk dat ie onwaarschijnlijk in zich heeft (hij is nog jong) maar misschien juist daarom wel des te boeiender.

Ik ben om.... hopelijk volgen er meer.

Voor de liefhebbers: hij staat op vrijdag 30 mei op de vierde editie van PopUp Rotterdam, een geweldig initiatief waar ik nog geen enkele editie van gemist heb. U begrijpt dat het dus even zeer deed te moeten vernemen dat Dare te bewonderen valt op de komende PopUp, uitgerekend als ik een keer moet overslaan.
Ik zou het zeker gaan bekijken dus wees er snel bij!

Douglas Dare zou wel eens een blijvertje kunnen blijken te zijn.