De laatste paar jaren pak ik dit album er zo nu en dan weer even bij en iedere keer geniet ik. Niet dat het zo'n klassieker is, maar Moxy weet hier een heel fijn geluid neer te zetten, beschikte over een goede zanger en heeft een paar puike songs in de pocket. Dat het wel wat gelikt en commercieel klinkt, doet me niks. Het is namelijk niet te gemaakt. Moxy is hier ontzettend bedreven te werk gegaan. Direct klaar voor de stadions, zij het hier wel als voorprogramma van een grote band uit die jaren.
Het is dus vooral de oprechtheid en bevlogenheid die aanslaat, maar ik zou de band tekort doen om niet een paar nummers te roemen, zoals de prachtige ballad waarmee geopend wordt. Ik verwacht dat LEnnert nog wel een traantje wegpinkt als het "Save me, save me, i am drifting away! You're just a memory from yesterday" ingezet wordt. Ik breek ook graag een lans voor het erg lekkere Still I Wonder. Wat een energie hier!
Van deze band wilde ik al langere tijd graag meer horen, maar volgens mij moet ik ervoor vrezen.. haha. Deze pakken ze me al niet meer af.