Dark Tranquillity - Skydancer (1993)

Geweldig debuutalbum van deze Zweedse band. Toendertijd samen met Sentenced (North From Here) en At The Gates vernieuwers van het wat ingekakte Zweedse deathmetal front, hoewel je deze band tekort doet door dit deathmetal te noemen.

Op dit album staan m.i. geen uitglijders, alleen maar toppers. Met als uitschieters A Bolt of Blazing Gold en Shadow Duet. Zelfs agressieve "zang" kan dus heus wel emotie bevatten!

Samen met The Gallery mijn favoriete Dark Tranquillity album!

Technisch en melodieus, maar Skydancer is toch ook af en toe best wel ruig. Indertijd was het samen met At The Gates en Dissection beslist een noviteit. Vaandeldragers van de zogenoemde Göteborgscene. Het kenmerkt zich door typische deathmetal te verdunnen met heavy metal en blackmetal invloeden. De gitaarleads die overal opduiken zijn subliem. De productie is nog wat rommelig, maar dat heeft ook wel weer wat charme.
Ik vind de zang het zwakste punt op Skydancer. Dat losten ze na dit debuut direct adequaat op door die Anders Friden naar In Flames te trappen en gitarist Michael Stanne achter de mic te zetten.

Bij release in 1993 was dit ongetwijfeld heel vet, maar inmiddels klinkt dit debuut helaas behoorlijk gedateerd. De melodieuze death metal die de band hier laat horen is vooral eentonig, mede door het saaie gekrijs van zanger Anders Friden, die hierna zou vertrekken naar In Flames. Lekker zware riffs ontbreken, net als enige vorm van groove. De iele melodielijntjes doen herhaaldelijk denken aan het oudere werk van Iron Maiden en Metallica, maar nergens wordt dat niveay gehaald. Gelukkig zou de band hierna een grote reeks uitstekende albums uitbrengen, met gitarist Mikael Stanne als zanger.