Gabby Young & Other Animals - One Foot in Front of the Other (2014)

Dat ik de muziek van Gabby Young heb leren kennen door Stephen Ellis (haar partner) zal niemand hier verbazen. Buiten dat ze hun leven samen delen speelt Stephen ook in haar band en is hij zeker op dit nieuwe album behoorlijk aanwezig als producer en mede-componist van de nummers.

Prachtige nummers kan ik wel zeggen.

Toen Stephen vorige maand huiskamerconcerten gaf liet hij mij thuis twee nummers van dit album horen: hij was er zo enthousiast over en de moderne techniek stond het toe dat ik even heerlijk kon wegdromen op de mooie klanken van Fear of Flying en Another Ship met naast me een glunderende Stephen.
Wat me opviel aan deze nummers was de melancholie. Dat de zang van de klassiek geschoolde Gabby sterk is wist ik al wel maar dit was toch een wat andere kant die ik hier te horen kreeg.
Zou het dan toch minder circus-swing zijn geworden deze keer?! Het is bijna ondenkbaar want het hoort bij Gabby, net als de schitterende jurken en rode haar.

Ik keek enorm uit naar One Foot in Front of the Other. Niet omdat de vorige albums torenhoge favorieten waren (ik vind ze geweldig daar niet van; ze hebben mijn muzikale leven niet veranderd zeg maar) maar juist deze twee nummers maakten we enorm nieuwsgierig. Dit moest wel bijzonder gaan worden!
En dat is dus ook het geval.

One Foot in Front of the Other is een enorm afwisselend album geworden dat start met het jazzy walsje Sur la Lune (... a French Ditty). Alsof je in een oude zwart-wit foto van Parijs bent terecht gekomen waar alles opeens tot leven komt. Romantiek ten top en dat druipt van dit nummer af: een welkome binnenkomer.

We gaan gelijk door naar de warme sound van Time en dat doet deze Zita Swoon-liefhebber goed: ik hoor de vibe die te horen was op albums als Big City en Big Blueville maar dan krijgen we al snel die zo kenmerkende Gabby schwung toegevoegd waar de blazers een enorme hoofdrol toebedeeld krijgen. Wie hier niet vrolijk van wordt kan maar beter heel ver van dit album wegblijven en dat zou dom zijn, heel dom. Ik krijg hier zeer goede zin van.

Fear of Flying dat hierna volgt is zo'n ongelooflijk mooi en kleingehouden liedje..... lieflijk van klank en met een loepzuivere Gabby in de hoofdrol. Ze heeft echt niet altijd toeters en bellen nodig. Oh wat ben ik van dit liedje gaan houden en wat zal ik dat de komende tijd (en hopelijk voor altijd) ook blijven doen. Zo hoor ik ze graag.

'Pay attention' voor I've Improved met de Caribische invloeden. Deze vrolijke single is het album al voorgegaan en heeft een mooie videoclip waar de albumcover van afgeleid is.
Herbeluistering binnen dit hele album zorgde ervoor dat ik veel dingen ontdekte die ik niet eerder hoorde: geluiden, instrumenten, loopjes en gelijk besefte ik hoe goed haar nummers in elkaar zitten.
Dit gaat de komende tijd nog een flinke ontdekkingsreis worden denk ik zo.

Another Ship is een ballad waar de akoestische gitaar een grote rol speelt. Voor het eerst komt de naam Revere naar boven maar Gabby is zo'n sterke zangeres dat dat gevoel ook snel weer verdwijnt. Een prachtig nummer met een mooi outro. Meer kan ik er niet van maken en meer is ook niet nodig om mij in vervoering te doen geraken.

De titelsong One Foot in Front of the Other kenmerkt zich door de schitterende samenzang en de gospel-vibe die er in zit. Piano en subtiele blazers plus geweldige opbouw maken van dit nummer iets heel bijzonders. Je voelt dat de uitbarsting komt en die krijgen we aan het einde dan ook. Wat een hemels mooi nummer!

Ook Saviour gaat rustig van start: Gabby en akoestische gitaar zijn voldoende om de aandacht al snel te vangen. Kleingehouden liedjes als deze passen ook perfect bij Gabby en wat doen de vocalen hier goed hun werk: de stem als instrument, de samenzang, de zwierigheid..... het kan zo mooi zijn.

'I'm in the choir and you were running a cathedral' zo opent The Devil Has Moved In onder begeleiding van de viool. Al heel snel geraak je in een wervelwind Gabby Young & Other Animals genaamd. Als groot Marc Almond liefhebber hoor ik hier een stijl die deze artiest ook soms hanteert. Hij had het zo kunnen zingen. U snapt dat dit dan gelijk extra punten oplevert

Back of the Car kent ook een behoorlijk akoestische opzet met wederom zeer fijne muzikale toevoegingen, niet al te nadrukkelijk de hoofdrol opeisend maar perfect opgaand in het geheel en dat is de kracht van dit hele album. Waar het op de vorige twee soms een beetje too much was daar blijft het hier allemaal wat beter in kaders en dat maakt de nummers extra krachtig.

Smile ben ik vaker in live-versies tegengekomen. Het is de vrolijkheid die we kennen van de vorige albums. Nummers die veel mensen die ik over deze band hoor toch wat minder vinden. Misschien zijn wij Nederlanders toch wat te nuchter hiervoor? Houden we meer van deprimerende muziek? Geen idee. Het is in elk geval kleurrijk en het verpest mijn humeur zeer zeker niet. Ja die Smile komt er al snel als ik dit hoor.

Back When We Started is heerlijke zomerse swing. Zie een tropische eiland vol blije mensen. Het leven is goed en er mag genoten worden. Dit nummer is een heerlijk feestje en verkent weer een nieuwe weg die goed bij deze band past. Op Facebook verscheen een behoorlijke tijd geleden al een filmpje waar Stephen aan het stoeien was in de studio en dat was dit nummer. Ik kan concluderen dat het goed is uitgepakt. Wat een heerlijkheid. Ik snap dat niet iedereen dit geweldig zal vinden: te feestelijk, te uitbundig wellicht maar het kan echt geen kwaad je hier aan over te geven.

Jessica is een bonustrack gestript van alle opsmuk. Het klinkt als een demo (is het wellicht ook). Gabby puur. Een echte bonus. Even bijkomen van het schitterende avontuur dat je net hebt meegemaakt.

iTunes levert nog een Cajita Remix van I've Improved. Leuk, maar dit soort remixen voelen voor mij vaak wat misplaatst op albums. Een leuk kadootje zullen we maar zeggen.
Hoe dan ook zorgt dit nieuwe album van Gabby Young & Other Animals voor een enorme smile op mijn gezicht en lost ze mijn hooggespannen verwachtingen zeker in.
Nu heb ik nog meer zin in haar optreden op 13 april in Tivoli's Spiegelbar (Utrecht).