John Frusciante - Enclosure (2014)

Goeie hoes!

Het klinkt zo op het eerste gehoor in elk geval lichtjaren beter dan PBX Funicular Intaglio Zone en ook stukken beter dan de laatste 2 EP's.
Het lijkt erop dat hij de spastische electronica eindelijk een beetje onder de knie heeft en het wat gebalanceerder kan toepassen. De hoes is ook een stuk mooier. Die "verfkunsten" van hem heb ik nooit iets gevonden. Het blijft hier tenminste bij een cirkel
Maar deze man blijft een held van me want ik respecteer zijn eigenzinnigheid.

Al een vlugge stemmer gespot. Ik ga dit album eerst even goed beluisteren.

Lekkere schijf. Gaat volgens mij in mijn top 10 lijstje van 2014 komen.

Dat vond ik nou ook. Verder toch geen boeiende schijf. Eigenlijk maakt ie erg deprimerende geluidsessies (muziek me gaat te ver). Ik heb respect voor zijn werk in RHCP, maar dit solo gepruttel is pijnlijk.

Er waren toen nogal hoge solo verwachtingen van John Frusciante toen hij de RHCP verliet. Maar hij heeft het nog niet waar kunnen maken. Ook op MuMe waar hij met elke nieuwe cd minder stemmers lijkt te krijgen en ook minder punten lijkt te scoren.

Geen mening over deze recente plaat. Simpelweg nog niet beluisterd. Ga ik dan ook snel doen Maar ik heb wel wat te zeggen over bovenstaande review. Wat een klinkklare onzin! Alsof JF zich op sologebied nog niet heeft bewezen? Waanzin ten top. Zeg dan niks!

Ik moet hier devel-hunt toch een beetje bijspringen. Frusciante heeft zich, wat mij betreft, inderdaad zeker bewezen als solo-artiest. De echt sterke platen dateren echter wel van een poosje geleden. Maar als deze schijf net zo geweldig is als -pak em beet- the will to death, ben ik volmaakt gelukkig hoor.

Zo strak als de hoes is (zeker voor een John Frusciante album), zo rommelig is de inhoud. Dat komt niet door de composities, die zijn melodieus en avontuurlijk. De eerste beluistering van Shining Desert deed mij muzikaal zelfs wat aan Peter Gabriel denken. Maar ai, de drumcomputer regeert op Enclosure. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, getuige To Record Only Water For Ten Days. Maar Frusciante lijkt hier regelmatig zonder reden om de zoveel seconden op een ander knopje van de voorgeprogrammeerde ritmesectie te moeten drukken, om zo van een mooie cirkel een grillige vlek te maken. Beste nummer van deze plaat Fanfare ontkomt als een van de weinigen daaraan, met het hele fraaie nummer lang een bijna Prince-waardige drumbeat. Verder is hier en daar gelukkig de gitaar te horen, en Frusciantes stem zelfs volop maar vaak te zacht in de mix. Dit album verdient een betere versie met een echte drummer. Of een drummachine met minder knopjes. Of gewoon zonder drums.

Gezien de vele lage gemiddelde scores hier op MuMe voor Frusciante's werk van afgelopen jaren, had ik het ergste verwacht van Enclosure. Maar het viel me mee. Sterker, bij momenten kan dit album vol electronica mij zeer goed bekoren en vind ik het best indrukwekkend klinken. Een album vol gevoel en creativiteit.