John Frusciante - Enclosure (2014)

Zo strak als de hoes is (zeker voor een John Frusciante album), zo rommelig is de inhoud. Dat komt niet door de composities, die zijn melodieus en avontuurlijk. De eerste beluistering van Shining Desert deed mij muzikaal zelfs wat aan Peter Gabriel denken. Maar ai, de drumcomputer regeert op Enclosure. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, getuige To Record Only Water For Ten Days. Maar Frusciante lijkt hier regelmatig zonder reden om de zoveel seconden op een ander knopje van de voorgeprogrammeerde ritmesectie te moeten drukken, om zo van een mooie cirkel een grillige vlek te maken. Beste nummer van deze plaat Fanfare ontkomt als een van de weinigen daaraan, met het hele fraaie nummer lang een bijna Prince-waardige drumbeat. Verder is hier en daar gelukkig de gitaar te horen, en Frusciantes stem zelfs volop maar vaak te zacht in de mix. Dit album verdient een betere versie met een echte drummer. Of een drummachine met minder knopjes. Of gewoon zonder drums.