Massada - Astaganaga (1978)

Ah Massada. Destijds tamelijk populair als ik het me goed herinner. Dansa was een behoorlijke, Santana-achtige hit.

Ja, ik had nog nooit van Massada gehoord, maar klinkt nog best lekker...

Molukse latin, met goed gitaarspel, blazers voor die heerlijke 'koortjes', natuurlijke de percussie, juist gebruik van Polymoog en elec. piano, kortom Top!

Heb de verzamelaar Hollands goud van ze en daar staat deze hele cd op en dan hou ik nog 13 nummers over en dat voor een paar euro.

Staan paar mooie nummers op zoals latin dance, sibu sibu en Sageru.
Vroeger werden ze wel de Nederlandse Santana genoemd.

De singles Dansa en Latin Dance mogen er zeker zijn! Doet me sterk denken aan Santana!

Heerlijke, rustige plaat. De gitaar en de drums klinken heerlijk, en zoals eerder gezegd heel erg Santana-achtig.

prachtig debuutalbum van Massada. Ik ben er toendertijd mede voor naar pinkpop gegaan. Was in 1979, geweldig optreden. Deze jongens waren toen top in Nederland en ik moet zeggen Terecht.Met name het gitaarwerk en de percussie zijn van zeer hoog niveau. Ik las dat Massada nu op Pinkpop classic gaan optreden. Misschien maar eens heen gaan, oude tijden doen herleven.

Molukse band, destijds erg populair in Nederland, mede door de spetterende live-optredens, waarvan ik er een aantal mocht meemaken.
Alleen de toetsenman was een autochtone Nederlander en voor de rest op deze plaat ook nog de in de jaren 70 overal aanwezige percussionist Neppy Noya mee.
Zoals gezegd werden zij de Nederlandse Santana genoemd, maar er zitten verder ook nog genoeg elementen uit de Molukse muziek in.
Dit leverde in 1978 in ieder geval 2 hits op: Latin Dance (iedereen liep toen dat drumroffeltje na te doen) en Dansa.
Sowieso geweldig gitaarwerk (Chris Latul) en drumwerk (Zeth Mustamu) op deze plaat. Steeds aangevuld met van allerhande soorten percussie.
Verder zijn het lange (op een rustig Santana nummer lijkend) Sibu-Sibu, maar vooral Beautiful Berimbau/Sleep My Love met al zijn mooie en vreemde geluidjes werkelijk prachtige nummers.
Het uptempo Sageru was destijds de live-favoriet en kende eigenlijk ook iedereen.

Een echte Nederlandse jaren-70 aanrader dit. Tijdloze muziek.
Ik heb de LP nog en die klinkt nog steeds werkelijk fantastisch.
4 sterren.

ik ga zelfs voor4,5 ster...dit is echt prachtige muziek! Ik kan er niets anders van zeggen. En ik heb ze ook een keer in die tijd op zien treden, in Vught, en dat was een hele belevenis. Het enthousiasme en gedrevenheid waarmee ze optraden was van wereldniveau. Ze speelden de hele zaal plat. Petje af voor Massada

Inderdaad, kan je verhaal alleen maar beamen. Ze zijn voor mij de beste live-band uit Nederland ooit.

De muziek is prachtig, maar de LP opname valt tegen, in die zin, veel te weinig lage tonen.

Ja, muzikaal is het genieten, maar de opname zelf is een beetje flets. Dat merk ik zowel als ik de LP draai (op zich al een must vanwege de kleurrijke en prachtige klaphoes), maar ook op die goedkope dubbel-cd 'De jonge jaren van Massada'. Daar steekt deze geluidstechnisch zelfs wat magertjes af tegen de opvolger Pukul tifa, die daar ook deel van uitmaakt.

Maar muzikaal blijft dit smullen, ook na 40 jaar. Aanstekelijke Latin-muziek, afgewisseld met sfeervolle oosterse klanken, vooral in de langere nummers, die ze voldoende spanning mee weten te geven.

Ik lees net dat de band weer bij elkaar is, met diverse originele bandleden en dat er een live-album aan zit te komen. Dat maakt wel nieuwsgierig...

Ze hebben zelfs in 1979 op Pinkpop gestaan:

https://www.youtube.com/watch?v=r6kVxm1B2dI

Chris Latul leadgitaar - later speelde Rudy de Queljoe, heel fijne gitarist (die lang deel uitmaakte van Brainbox) ook nog mee.

Als je de clip laat doorlopen op YouTube volgt er een meer recente (na 2010) live opname van Dansa.

Hun enige en ware album! Ze hebben nooit meer beter gedaan dan op Astaganaga.

De elpee gevonden in de bakken van de kringloopwinkel. Die prachtige exotische hoes sprong er natuurlijk wel uit tussen alle Warm Aanbevolen, James Last, Alle 13 Goed, Nana Mouskouri en Vicky Leandros platen waar je je altijd doorheen moet worstelen. Opgezocht op MuMe en toch maar meegenomen. Ik dacht wel wat van de Nederlandse popgeschiedenis af te weten maar had nog nooit van dit Molukse collectief gehoord. Ben niet echt een liefhebber van het hier veel aangehaalde Santana, maar misschien weet Massada wel te verrassen. Mexico en de Molukken zouden toch een wereld van verschil moeten zijn.

Ik zou er toch niet te veel van verwachten. Waarschijnlijk had je beter die plaat van Nana Mouskouri meegenomen.

Alles van Massada al in de kast staan, behalve het debuutalbum ... Totdat je 'em weer ergens mint tegenkomt in een tweedehands rommelwinkeltje voor een paar euro's ... Dan is het toch weer meenemen die LP. Ondanks de magere opnamekwaliteit blijft het nog steeds een klassieker. Goede herinneringen aan de spetterende liveshows in de 70's op allerlei Pasar Malams .... Geweldige band.

De band altijd een beetje links laten liggen. Maar pas geleden deze gekocht in een tweedehands zaak in een mint conditie op vinyl.

En kort resumerend ....een fijn album met lekkere, vaak instrumentale tracks erop. En ook nog eens erg fijn geproduceerd. Alleen het Sleep my love duurt eigenlijk net iets te lang.

Tuurlijk ligt de associatie met Santana op de loer, maar ik vind dat ze toch een eigen geluid hebben.

Hadden we nog maar zo'n band.
Nederlandse Latin band met adembenemende Indonesische roots. Wat in principe een hemelbestormende combinatie kan oproepen. En wat dat bij tijd en wijle ook doet. Ik ben ook altijd wel te porren voor muziek die wordt vergezeld van aanvullende "bijgeluiden" om de mystieke spanning bij de muziek wat te verhogen. Een simpele krekel of krijsende Beo kan wonderen verrichten. Naast alle andere dreigende, onbekende geluiden van een tropisch woud, hier ver vandaan.

Wat mij altijd opvalt, is de lage waardering van de albums. Massada heeft, van wat ik ken, geen slechte albums gemaakt.
En het feit dat er slechts vier zijn uitgebracht. De laatste in 1981, al bestaat de band in naam nog steeds.

Zou er al die tijd geen behoefte zijn geweest aan mooie opnames voor een vervolg? Ze waren nauwelijks in de 30. Werden ze tegengewerkt, ontbrak het aan creatieve ideeën? Aan verkoopcijfers hoefde het niet te liggen.

Wat overblijft is een bijzondere periode in de Nederlandse rockmuziek. Astaganaga houdt die geschiedenis prachtig in leven.

musician - om maar met deur in huis te vallen: Indonesisch is niet helemaal juist als typering. Voor deze heren was hun Molukse identiteit een halszaak. En eenieder die zich nog iets van de gebeurtenissen in Bovensmilde en Beilen herinnert, kan zich daar een beeld bij vormen.

Hoogtepunt voor deze band zal ongetwijfeld het optreden op Pinkpop '79 zijn geweest. Live was Massada een van de beste NL bands - begonnen altijd met een langzaam nummer waarvan ik nu fff de titel kwijt ben. Herinner me dat ik een aantal jaren geleden (10 oid) bij toeval op een bedrijfsfeest verzeild raakte waar Massada toen optrad - Johnny Manuhuttu zichtbaar verouderd, twee zangeressen/danseressen erbij, maar de zaal ging spontaan dansen toen Latin Dance werd ingezet en later bij Sageru, vanaf 2:24 Massada - Sageru - Pinkpop 1979 - YouTube

Gitarist (heel goed) Rudy de Queljoe, eerst bij Dragonfly - zoek daar maar eens naar - heeft ook nog meegespeeld bij Brainbox.

Alle begrip uiteraard voor de Molukse idenditeit. Ntuurlijk ben ik bekend met Bovensmilde en Beilen.
Ik weet, hoe de leden van de band er op werden aangekeken en hoe ze moesten worden beveiligd. Hoe het voor hen zelf de worsteling met zich heeft meegebracht hoe om te gaan met die (toen) recente gebeurtenissen (1975 en 1977).

En dan toch met prachtige albums komen als Astaganaga.
Geen makkelijke tijden, ik vind wel dat je kunt zeggen dat ze zich daar bovenuit hebben geworsteld. Juist muziek kan verbroederen en ik zie de band eerder (en liever) als een geweldige Nederlandse band met dan Molukse roots. Zonder te oordelen over toch de "ongemakken" die er lagen tussen eerdere beloften (nooit waar te maken) door de Nederlandse overheid gedaan (inzake zelfbestuur) en de Molukse bevolking.

Dat speelde in die tijd weer eens erg op maar er lag geen oplossing. En ik vond als 16-jarige de muziek die ze maakten gewoon goed. Ook zonder conflicten. Het zijn ook geen politieke muzikale werkstukken vol revolutionaire retoriek geworden.
Wel sterke luisteralbums.