Deathstars - The Perfect Cult (2014)

Een nieuwe Deathstars! Hier kijk ik nog eens naar uit, hoewel ik niet weet waarom...

Dezelfde dag dat ik ontdek dat dit album aangekondigd is (twee maanden later) komt de nieuwe single "All the Devil's Toys" uit. Heerlijk nummer weer met een hilarische clip.

Zo net een weekje dit album binnen en eindelijk eens fatsoenlijk kunnen luisteren. Het geluid is niet enorm veel veranderd, maar de songs hebben wel even kunnen rijpen. Dat mag ook wel na vijf jaar. Voor wie Night Electric Night een tof album vond, maar nét wat te eentonig, die zit hier wel goed. The Perfect Cult stelt tien nieuwe nummers tentoon in de catchy industrial glam/pop/metal die we van ze kennen, maar met onderlinge variatie en dat is bijzonder voor deze band. Elk nummer op de voorganger had dezelfde ritmes in de zang en dezelfde opbouw, maar daar is hier geen sprake van.

Nog altijd is het bombastische kitsch, met hoge, brede toetsen; lage verwoestende gitaarriffs; toegankelijke drums; en hijgerige zang. De sporadische screams van gitarist Nightmare Industries zijn hier weer terug op het vernietigende "Noise Cuts", wat laat zien dat ze weer wat ruiger zijn geworden. Een traag, sfeervol nummer als "Bodies" is compleet nieuw voor de band, evenals het swingende ritme van openingsklapper "Explode". Dat er dan zo'n fijn herkenbaar moment als "All the Devil's Toys" opstaat is juist een feest, omdat deze zo steengoed is. Tezamen is het een gitzwart, catchy album geworden dat voor het eerst in de geschiedenis van de Deathstars als een huis staat. Het was het wachten zeker waard.

Verder dan Termination Bliss ben ik nooit gekomen met Deathstars, maar wellicht ga ik me hier wel aan wagen. Zeker gezien de positieve reacties tot nu toe.

Doen, zeker doen! Toch vreemd dat ze hier in Nederland eigenlijk een 'slechts' guilty pleasure zijn, terwijl ze in Duitsland en Zweden bijvoorbeeld echt huge zijn. Zitten niet voor niets bij Nuclear Blast.

Vierde en beste album van het zweedse Deathstars tot nu toe. Vooral de productie is beter dan voorheen, resulterend in een krachtig en open geluid, dat het songmateriaal flink ten goede komt. Maar ook de songs zelf zijn meer memorabel. Vrijwel alle tracks zijn sterk opgebouwd en kennen lekkere refreinen, die zich snel in je hoofd nestelen. Origineel is het nog steeds niet; men klinkt ook ditmaal als een mix van Rammstein, Marilyn Manson en in mindere mate Tiamat en Samael, maar met een dermate fijn album op zak zal dit de band niet echt zorgen baren.

Tamelijk cult in Nederland inderdaad, maar daarom niet minder fijn om te luisteren. Op een festival in Duitsland kwamen Deathstars ooit bij mij onder de aandacht. Zag er wel leuk uit, maar inhoudelijk kwam het best wat te kort. Het leek vooral een gimmick op oude shock rock. Op deze CD ontstijgen ze dat niveau en doen ze me bijvoorbeeld denken aan Oomph ten tijde van Unrein. Met een tastbare duisternis op de voorgrond wordt hier een krachtige dosis toegankelijke gothic industrial op de trommelvliezen losgelaten. Het sterke hieraan is zeker de herkenbaarheid, maar ook de mooie muur van geluid, die geen ruimte voor twijfel laat.

Er staan een paar leuke nummers op The Perfect Cult, maar over de gehele linie weet de band mij toch niet echt te boeien. Toch is het zeker geen slecht album, daar zit het allemaal te goed voor in elkaar.

Een van de beste albums van vorig jaar. Wat een kracht en wat een stem. Yeeeeeeeeeee! Persoonlijk vind ik de tweede helft van de nummers het beste, zoals 'Asphalt Wings', Temple of the Insects' en 'Track, Crush & Prevail'.