Devourment - Butcher the Weak (2005)

Na 4 albums in de derde ronde van het Metal Album van de Week is dit Butcher the Weak met afstand het minste album.

Dat komt waarschijnlijk doordat dat Devourment vooral zo extreem mogelijk probeert te zijn. Alles sneller en bruter dan andere bands. Daardoor hoor ik 30 minuten monotoon gehak en gebeuk. Alleen de gesproken stukjes (filmfragmenten of zo? hoorspelen?) vind ik nog wel grappig, maar dat komt omdat ik dan de grunt niet hoef aan te horen. Nou ja, grunt is misschien te veel eer voor het monotone gebrom dat deze zanger ten beste geeft.
Wellicht zou mijn 2.0* een beetje hoger uit kunnen vallen als ik heel veel brutal death metal zou luisteren en iets de geluidsbrei een beetje zou gaan doorgronden. Maar er is zoveel muziek voor me te ontdekken die me wel grijpt, of waarin ik wel emoties hoor, of iets van een structuur die ik kan waarderen, dat ik mijn tijd niet ga besteden aan het martelen van mijn oren.

Wel hele stoere titels trouwens. Als je 15 jaar oud bent.

2.0*

Goeie riffs, maar de 'grunt' is gewoon een gimmick en gaat inderdaad erg snel vervelen. Ik hou erg van brute grunts, maar het moet wat mij betreft op z'n minst herkenbaar blijven als stemgeluid en dit lijkt helemaal nergens op.

De teksten zijn overigens wel van een niveautje, dat je überhaupt niet verstaanbaar ten gehore wilt brengen. En dan heb ik het niet eens over het gore element, maar eerder over de bijzonder simplistische wijze waarop ze aan elkaar zijn gerijmd (ja, ik heb ze gelezen).

3 sterren voor de muziek, de rest vind ik nogal onzinnig.

Toch wel één van de vaandeldragers van de brute death metal op het moment. Butcher de Weak zit technisch zeer goed in elkaar, lekkere tempo wisselingen en de grunt maakt het nog eens extra smerig. Dat het niet te verstaan is vind ik helemaal niet erg. Dit past er gewoon perfect bij. Heerlijk stukje brutal death metal.

Tweede full-length album van een Amerikaanse “brutal death metal” groep welke ik heb beluisterd in het kader van Het Metal Album van de Week. Zonder deze topic ging ik dit na de eerste luisterbeurt niet overleefd hebben. Eerste indruk was “wat een herrie”, tweede indruk was “wat een redelijke herrie” en derde luisterbeurt gaf me het gevoel van “dit is overdreven”, “how low can you go”, “waar stopt het”.
Dat is misschien nog het nauwkeurigste: waar stopt het? Dit is zeer brutaal, zeer death en zeer metal, maar ik begrijp er geen jota van, noch van de knorrende onverstaanbare “zanger” (bij gebrek aan een beter woord), noch van het geleverde snelheidsspel van de drummer. Ik heb zelfs eens meegevolgd met de teksten erbij en dan nog kon ik geen letter onderscheiden. De derde keer kon ik dit niet echt ernstig meer nemen, toch hoor ik aardige instrumentale stukken. Ik zeg dikwijls “voor de liefhebbers, zeker?” en nog nooit was deze zin beter van toepassing.
Ik heb me wel geamuseerd, dat wel, maar het is wel een ervaring apart geweest. Individuele nummers kan ik er onmogelijk uitpikken want mijn geteisterde buizen van Eustachius zitten met een trauma. Voor de liefhebbers, zeker? Miljaar.