Supersister - Pudding en Gisteren (1972)
Alternatieve titels: Pudding and Yesterday | Pudding and Gisteren
mijn stem
90 stemmen
Nederland
Rock
Label: Polydor
-
Radio (4:01)
-
Supersisterretsisrepus (0:18)
-
Psychopath (4:00)
-
Judy Goes on Holiday (12:39)
-
Pudding and Gisteren Music for Ballet (21:00)
-
Dead Dog * (2:43)
-
Wow [Live] * (12:59)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
41:58
(57:40)
Links
Apple Music
1
geplaatst: 4 september 2010, 15:36 uur
Pudding en Gisteren van Supersister, een progrock-groep uit Nederland(!!!). Ik zag hem dus voor 5 euro liggen en kon hem dus echt niet laten liggen, ik was erg benieuwd.
Radio zet je in het begin echt enorm op het verkeerde been: In het begin lijkt het net alsof ik naar een liftmuziekje aan het luisteren ben, maar daarna komt er een grote twist in het nummer en wordt het spannend..... Volgens mij heb ik dit nummer ooit op Arrow gehoord. Geinig nummer, maar verderop wordt het album echt veel en veel beter.
Supersisterretsisrepus (wat een titel) laat ik even buiten beschouwing, aangezien het maar een melodietje is wat achterstevoren wordt gezet.
Psychopath klinkt erg vrolijk. Een beetje als Pink Floyd met Syd Barrett, genoeg humor in de muziek. Dit nummer blijft voor de rest hetzelfde, maar dit album gaat vooral om de langere nummers die nu komen.
Zoals Judy Goes on Holiday. Het begin geeft mij het gevoel van het album Third van Soft Machine: Die enorm fuzzy keyboards en echt hele goede baspartijen. En dan komt de fluit erbij en dan lijkt het ook wel op Focus. Ook het orgel komt erbij en dan wordt het erg lekker, ze spelen er flink op los! En het wordt ineens heel rustig: Hier kun je de fluit heel goed horen. En het orgel speelt 2 akkoorden en je hoort in de verte iemand zingen......Maar op een gegeven moment hoor je hem niet meer door de fluit. It dissapears, dat hoor je nog net. Dit zou perfect bij een tekenfilm passen. En blijft lang rustig en er komt gitaar bij. En het blijft even helemaal stil en de drums zijn er weer en de fuzzy keyboards komen weer terug en we zijn eigenlijk weer terug bij het begin. En dan komt er ineens wel iets heel erg onverwachts: Het lijkt net op de Beach Boys. Dit had ik echt niet verwacht! En zo gaat het nog voor 3 minuten door.
Voor de mensen die dit nummer niet kennen, hier is het in goede kwaliteit te beluisteren: ProgArchives - Judy Goes on Holiday
En dan het titelnummer wat voor een ballet geschreven is en dus compleet instrumentaal is: Bij het begin lijkt net alsof ik Super Mario aan het spelen bent, 8-bit keyboards! Maar daarna is die weer snel weg en komen er volgens xylofoons bij. Er gebeurt genoeg in ieder geval. En er komt er gitaar bij. En het wordt lekker rustig.... De drums zijn erg goed op dit album. En het wordt nog erg chaotisch: Bijna net als A Plague Of Lighthouse Keepers van Van Der Graaf Generator wat bijna net zo lang is. Voor de rest is er echt te veel om te omschrijven, het is echt een geweldig nummer van meer dan 20 minuten lang. Het nummer is op YT te vinden in erg goede kwalieit.
Conclusie: Een album met echt 2 enorm goede nummers die van mij beide 5 sterren zouden krijgen en de andere nummers zijn wel goed. Daarom geef ik 4 sterren, gaaf om te horen dat er zulke goede muziek uit Nederland komt.
Radio zet je in het begin echt enorm op het verkeerde been: In het begin lijkt het net alsof ik naar een liftmuziekje aan het luisteren ben, maar daarna komt er een grote twist in het nummer en wordt het spannend..... Volgens mij heb ik dit nummer ooit op Arrow gehoord. Geinig nummer, maar verderop wordt het album echt veel en veel beter.
Supersisterretsisrepus (wat een titel) laat ik even buiten beschouwing, aangezien het maar een melodietje is wat achterstevoren wordt gezet.
Psychopath klinkt erg vrolijk. Een beetje als Pink Floyd met Syd Barrett, genoeg humor in de muziek. Dit nummer blijft voor de rest hetzelfde, maar dit album gaat vooral om de langere nummers die nu komen.
Zoals Judy Goes on Holiday. Het begin geeft mij het gevoel van het album Third van Soft Machine: Die enorm fuzzy keyboards en echt hele goede baspartijen. En dan komt de fluit erbij en dan lijkt het ook wel op Focus. Ook het orgel komt erbij en dan wordt het erg lekker, ze spelen er flink op los! En het wordt ineens heel rustig: Hier kun je de fluit heel goed horen. En het orgel speelt 2 akkoorden en je hoort in de verte iemand zingen......Maar op een gegeven moment hoor je hem niet meer door de fluit. It dissapears, dat hoor je nog net. Dit zou perfect bij een tekenfilm passen. En blijft lang rustig en er komt gitaar bij. En het blijft even helemaal stil en de drums zijn er weer en de fuzzy keyboards komen weer terug en we zijn eigenlijk weer terug bij het begin. En dan komt er ineens wel iets heel erg onverwachts: Het lijkt net op de Beach Boys. Dit had ik echt niet verwacht! En zo gaat het nog voor 3 minuten door.
Voor de mensen die dit nummer niet kennen, hier is het in goede kwaliteit te beluisteren: ProgArchives - Judy Goes on Holiday
En dan het titelnummer wat voor een ballet geschreven is en dus compleet instrumentaal is: Bij het begin lijkt net alsof ik Super Mario aan het spelen bent, 8-bit keyboards! Maar daarna is die weer snel weg en komen er volgens xylofoons bij. Er gebeurt genoeg in ieder geval. En er komt er gitaar bij. En het wordt lekker rustig.... De drums zijn erg goed op dit album. En het wordt nog erg chaotisch: Bijna net als A Plague Of Lighthouse Keepers van Van Der Graaf Generator wat bijna net zo lang is. Voor de rest is er echt te veel om te omschrijven, het is echt een geweldig nummer van meer dan 20 minuten lang. Het nummer is op YT te vinden in erg goede kwalieit.
Conclusie: Een album met echt 2 enorm goede nummers die van mij beide 5 sterren zouden krijgen en de andere nummers zijn wel goed. Daarom geef ik 4 sterren, gaaf om te horen dat er zulke goede muziek uit Nederland komt.
* denotes required fields.