Hallows Eve - Death & Insanity (1986)

Meer dan geslaagde opvolger van het debuut album "Tales of terror"uit 1985. "Death & Insanity" is veel ruwer dan zijn voorganger en leunt veel meer op thrash dan voorheen de overheersende powermetal.
Deze 2e schijf van Hallow's Eve is trouwens ook meteen de beste die ze ooit gemaakt hebben, daarna zakte het als een kaartenhuis ineen......

*4.0*

Death and insanity spreekt me veel meer aan dan het debuut. Het geluid is wat beter en de songs een stuk sterker. Lange nummers als Death in effect en Lethal tendencies weten te boeien. Goblet of gore is het hoogtepunt.

Leuke ovolger van Tales Of Terror. Waar het debuut overkwam als een samenraapsel van nummers, is Death & Insanity alweer wat coherenter. Ik mis echter wel een echte überkraker zoals Plunging To Megadeath.

Tales of Terror is een heel stuk sneller en achteraf gezien zo slecht geproduceerd nog niet, in tegenstelling tot mijn eerdere schrijven vind ik Death & Insanity niet per se beter en ook de produktie is soms eerder karig dan vet. Suicide is de snelste track (hier in de inhoudsopgave vastgeplakt aan D.I.E.) maar ze evenaren Plunging to Megadeath inderdaad nergens. Mooi om weer terug te horen.

Jammer van deze hoes. Hij's wel leuk, maar voor dit meesterwerk had ik liever wat beters gezien. Meesterwerk? Ja, dat leest u goed, maar is natuurlijk alleen mijn mening, verder hoor ik er weinig over.

Productie is inderdaad wat aan de droge kant, zoiets zou je eerder bij een punkalbum verwachten, maar ik ben er voor zover nodig was helemaal aan gewend (heerlijk gitaargeluid, bas zit goed in de mix, de bekkens klinken wel te hard en schel). Verder een en al (persoonlijke) classics hier, al doet deze plaat het bij de meeste metalfans niet geweldig, maar ook niet slecht. Stacy Andersen is een geweldig bruller, en hij kan ook nog es goed clean zingen. Fantastische band, gek dat het niet verder kwam dan nog één noemenswaardige opvolger. 'Obituary' laat een klassieke akoestische gitaarinvloed horen die verraadt dat David Stuart (rest van de band ook?) er studie van heeft gemaakt^.

'Suicide' en 'D.I.E. (Death in Effect)' heb ik hier even uit elkaar gehaald, want op de LP staan beiden zelfs op een andere plaatkant... Titelnummer en 'Suicide' zijn favoriet, verder is het vechten om de 3e plek.

***** ! ! ! ! !


^ wat ook wel es met het hoge niveau van de riffs en nummers te maken kan hebben.

Ja prima opvolgertje hoor. Ik heb mezelf hier evenveel mee vermaakt als het debuut, maar ik denk dat het hierna wel zo goed als klaar is met luisteren naar Hallows Eve. De scores liegen er immers niet om.
Desalniettemin zijn de titeltrack, Nefarious, Goblet of Gore en Nobody Lives Forever erg fijne tunes.

1. Tales of Terror
2. Death & Insanity

Onderschatte (metal) platen, ze zijn er altijd nog. Al scoort deze zo slecht nog niet.

Meer dan je denkt!

Oh, is dat zo? Doe mij es een tip dan, misschien ga ik vandaag nog luisteren!

Check it out!. Scoort niet laag omdat ik de enige ben die er op heeft gestemd. Zeker onder de Black Metal fans eentje die er langs is geglipt heb ik gemerkt.

Staat gebladwijzerd. Ga jij dan deze eens checken? Alvast bedankt.

Ja, past in de wandeling voor vanmiddag .

Pfoe, tijdje geleden dat ik een album zoals dit heb geluisterd. Typisch thrash, heerlijk.

Jouw tip staat nog in de wacht hoor, maar top dat je deze luisterde en nog topper dat je 'm top vindt!

Geen stress, hij loopt niet weg .