Styx - Regeneration: Volume I & II (2011)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Eagle
-
The Grand Illusion (4:34)
-
Fooling Yourself (The Angry Young Man) (5:42)
-
Lorelei (3:27)
-
Sing for the Day (4:38)
-
Crystal Ball (5:40)
-
Come Sail Away (7:12)
-
Difference in the World (3:38)
-
Blue Collar Man (Long Nights) (4:18)
-
Miss America (4:45)
-
Renegade (4:18)
-
Queen of Spades (5:34)
-
Boat on the River (3:08)
-
Too Much Time on My Hands (4:40)
-
Snowblind (5:01)
-
Coming of Age (4:15)
-
High Enough (4:49)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 16 oktober 2023, 23:37 uur
In 2010 verkocht Styx bij hun concerten en via de website een EP met zeven nummers, in 2011 uitgebreid met een tweede schijf met daarop negen nummers: Regeneration: Volume I & II. Als je zoals ik hun discografie met terugwerkende kracht hebt verkend vanaf The Mission (2017), is dit een meer dan aangename dubbelaar. De afgelopen maanden heb ik vervolgens Styx' discografie vanaf hun debuut (1972) beluisterd. Op Regeneration klinken de klassiekers van de groep in een eigentijdse, volle productie.
Opvallend in de kleine lettertjes: de muziek op beide EP's werd door de muzikanten afzonderlijk opgenomen, ieder in zijn eigen studio. Zo komen we de plaatsnamen tegen van oorspronkelijke thuisbasis Chicago, Illinois (oerleden bassist Chuck Panozzo en gitarist-zanger James Young), Austin, Texas (bassist en akoestische gitarist Ricky Phillips) en het Canadese Toronto (zanger-toetsenist Lawrence Gowan).
Eveneens opvallend is dat er deze keer wél (co-)composities werden opgenomen van de vervreemde frontman Dennis DeYoung. Ik kom zijn naam bij vijf nummers tegen, zij het niet op de hoes.
Difference in the World sluit de eerste schijf af, een nieuw midtempo nummer van de hand van zanger-gitarist Tommy Shaw.
Vreemde eenden in de bijt zijn de nummers die de tweede EP afsluiten. Oorspronkelijk van Damn Yankees, de groep waarin Shaw actief was. De Amerikaanse hits High Enough en Coming of Age, beiden uit 1990, werden door hem geschreven met Jack Blades van Night Ranger en Ted Nugent.
Het was de laatste maal dat producer Gary Loizzo met Styx opnam. Sinds 2000 bij de groep betrokken overleed hij in januari 2016.
Wat me nu pas opvalt is dat de groep sinds coveralbum Big Bang Theory (2005) hun oorspronkelijke logo weer gebruikt. Symbool van de combinatie van jaren '70 hardrock met 21-eeuwse geluidskwaliteit, zoals ik Styx het liefst hoor. Heerlijke retrogressive aor/hardrock vol bombasme (het hammondgeluid bijvoorbeeld!), opmaat naar The Mission.
Opvallend in de kleine lettertjes: de muziek op beide EP's werd door de muzikanten afzonderlijk opgenomen, ieder in zijn eigen studio. Zo komen we de plaatsnamen tegen van oorspronkelijke thuisbasis Chicago, Illinois (oerleden bassist Chuck Panozzo en gitarist-zanger James Young), Austin, Texas (bassist en akoestische gitarist Ricky Phillips) en het Canadese Toronto (zanger-toetsenist Lawrence Gowan).
Eveneens opvallend is dat er deze keer wél (co-)composities werden opgenomen van de vervreemde frontman Dennis DeYoung. Ik kom zijn naam bij vijf nummers tegen, zij het niet op de hoes.
Difference in the World sluit de eerste schijf af, een nieuw midtempo nummer van de hand van zanger-gitarist Tommy Shaw.
Vreemde eenden in de bijt zijn de nummers die de tweede EP afsluiten. Oorspronkelijk van Damn Yankees, de groep waarin Shaw actief was. De Amerikaanse hits High Enough en Coming of Age, beiden uit 1990, werden door hem geschreven met Jack Blades van Night Ranger en Ted Nugent.
Het was de laatste maal dat producer Gary Loizzo met Styx opnam. Sinds 2000 bij de groep betrokken overleed hij in januari 2016.
Wat me nu pas opvalt is dat de groep sinds coveralbum Big Bang Theory (2005) hun oorspronkelijke logo weer gebruikt. Symbool van de combinatie van jaren '70 hardrock met 21-eeuwse geluidskwaliteit, zoals ik Styx het liefst hoor. Heerlijke retrogressive aor/hardrock vol bombasme (het hammondgeluid bijvoorbeeld!), opmaat naar The Mission.
* denotes required fields.
* denotes required fields.