menu

Triggerfinger - By Absence of the Sun (2014)

mijn stem
3,62 (127)
127 stemmen

Belgiƫ
Rock
Label: Excelsior

  1. Game (5:02)
  2. Perfect Match (3:10)
  3. By Absence of the Sun (3:59)
  4. Big Hole (4:16)
  5. Off the Rack (3:32)
  6. Black Panic (5:50)
  7. There Isn't Time (3:05)
  8. And There She Was, Lying in Wait (4:29)
  9. Splendor in the Grass (4:04)
  10. Halfway There (3:52)
  11. Trail of Love (4:32)
  12. Master of All Fears (3:20)
  13. This Is the One * (3:38)

    met Method Man

toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 49:11 (52:49)
zoeken in:
avatar van JVT
4,0
JVT
Hier ben ik toch ook wel benieuwd naar, hoewel single Perfect Match me toch wat tegen valt.

avatar van CWTAB
5,0
Perfect Match is hopelijk een misleidende single, verdergaande op het succes van I Follow Rivers, een gezappig kort nummertje met een Ruben op zang die tamelijk "lui" zingt (hopelijk is het nummer een vette knipoog om dan verder rockend uit te pakken op de rest van de plaat, net zoals Steak Number Eight het gedaan heeft met The Calling vanop All Is Chaos).

Halfway There is afkomstig van de soundtrack van de Belgische film Offline en is een traag bluesy nummer ( vergelijkbaar met Angeline vanop Faders Up) en was ook een tijdje gratis te downloaden 2 jaar geleden).

Best benieuwd naar en ik kan niet wachten tot ik de heren terugzie op 2 mei in de Ab!

avatar van muziekobsessie
3,0
enja hoor de laatste redders van t riff-rock genre stellen mij met dit album echt teleur, ben best n fan en volg hun al vanaf t begin, vind alle platen goed maar je hoort in dit album in elk nummer net niet die mooie vondsten die voorgaande platen wel hadden. een hoop bekkens proberen dat nog te verdoezelen maar maakt t voor mij alleen maar erger. jammer

en niet gelekt hoor ik heb een promo

avatar van CWTAB
5,0
Volgens een interview met hen op Enola zou deze plaat hun vuilst klinkende zijn, niet persé harder maar gewoon een vuiler geluid.

avatar van muziekobsessie
3,0
tja maar vuil is dat dan t belangrijkste? geef mij maar krachtige riffs, mooie zanglijnen

avatar van JVT
4,0
JVT
Triggerfinger - By Absence of the Sun - Humo: The Wild Site

Ik heb deze net gekocht, begin nu aan mn eerste luisterbeurt. Die review van Humo heeft me overtuigd dit album te kopen.

avatar van JVT
4,0
JVT
Het gaat er allemaal wat minder vlot in dan hun vroegere werk. Het is iets minder een beukpaat geworden, het heeft allemaal wat meer tijd nodig volgens mij. En dat is een goed ding. Het komt wel goed met deze plaat.

avatar van Musicdiscover
4,5
Ben hem op de luisterpaal aan het luisteren en holy f zeg, wat klinkt dit gruwelijk.

Ga dit zeker vaker aanzetten de komende tijd. Kan deze band niet op BKS komen aub?

avatar van CWTAB
5,0
Gisteren kunnen kopen op Record Store Day op doorzichtig vinyl, de eerste luisterbeurten doen de plaat over komen als een logisch vervolg op hun I Follow Rivers verhaal maar gelukkig blijft de plaat groeien en algauw blijven de nummers door je hoofd spoken...

Genoeg weerhaken dus geen paniek, het openingsnummer geeft al direct aan hoe de plaat gaat: drumgeroffel, een droge ja en het nummer inzetten. Over de ganse plaat heeft Triggerfinger overal catchy hooks gestoken die in je hoofd blijven zitten.

Btw hoe pissed was Ruben bij nummer 6 Black Panic? Harder dan zijn ze nog nooit geweest.

avatar van DjFrankie
4,5
Inderdaad hoe rauw en smerig deze plaat begint, ga dit zelf eens beluisteren. Goeie plaat.

avatar van Mr. B
4,5
Ik heb ook nog een bonus track This Is The One erop staan met Method Man supergaaf!

avatar van CWTAB
5,0
Voor 1 keer ben ik blij dat ik de versie zonder bonustrack heb. Method Man... of het ligt je of het ligt je niet, mij laat het Siberisch koud, onbegrijpelijk dat de mannen van Triggerfinger dit nummer uitbrengen...

avatar van Don Cappuccino
De eerste luisterbeurt ingegaan met ''ah leuk, een nieuwe Triggerfinger, kijken of ze me nu wel overtuigen'' en miljaar (even Belgisch ), dat is gelukt! Dat stomende geluid van drie muzikanten dat er altijd inzat is hier tot volle wasdom gekomen. Vettige riffs, pakkende songs en een hele funky groove met een geluid dat echt live klinkt. Ik word hier blij van.

Het begint er weer een beetje op te lijken.
Maar toch blijft hun debuutplaat de enige goede plaat voor mij. Nét iets vuiger, maar vooral veel eclectischer en meer gewaagd.
Met de vorige twee platen had ik echt helemaal niets, maar deze ga ik nog wel een kans geven.
Het nummer Black Panic klinkt al aardig, maar recensenten overdrijven wel weer flink met hun lofuitingen...

avatar van mastermeter
Ik heb vorige week een aantal nr, s op stubru gehoord, nu ben ik misschien wat zuur maar ik heb het idee dat er veel meer in deze band zit.toen ik voor het eerst first taste hoorde was ik verpletterd, en dan hoop je op meer van dat soort nr, s. Er zijn er ook wel een aantal maar het word nu groter gemaakt dan het voor mij is.blijft een vette band die nog veel vetter kan.

avatar van spoiler
4,0
Ik vind het anders wel een heel erg lekker plaatje hoor. De woorden zijn al vaak gevallen, maar smerig en vuig zijn zeker van toepassing.
En zo mooi op dat transparante dubbel vinyl!!!

avatar van CWTAB
5,0
Man wat een optreden gisteren in de Ab !! Hard ruig smerig vuil catchy... in mijn ogen is de live versie van Perfect Match toch te prefereren boven de iets te gladde versie vanop de cd. Black Panic live is ook pure waanzin vergelijkbaar met My Baby's Got A Gun....

België is toch te klein voor dit trio...

avatar van papat
4,5
Waanzinnige mooi, die dubbele doorzichtige vinyl schijven!!

avatar van midnight boom
4,0
Triggerfinger is groter dan ooit. Niet alleen maken de drie Belgen hun opwachting voor grote zaalshows in de Heineken Music Hall en Vorst Nationaal ook prijkt By Absence of the Sun momenteel bovenaan de Hollandse en Vlaamse albumcharts. Opmerkelijk, aangezien er geen monsterlijke radiohits van het caliber van de 'I Follow Rivers'-cover op de plaat te vinden zijn. Wat we wel te horen krijgen? Een rauwe, harde en strakke rockplaat die even zompig als sexy klinkt. Ruben Block laat de gitaren zingen, schreeuwen en raggen, Mario Goossens deelt weer vele mokerslagen uit en Monsieur Paul laat zijn bas wederom pompen. Ondanks dat de allesomvattende formule van Triggerfinger op By Absence Of The Sun als bekend verondersteld mag worden, klonk het resultaat niet eerder zo goed. Net als voor All This Dancin' Around vertrok de groep naar Los Angeles om te werken met producer Greg Gordon, al wordt het typerende livegeluid van Triggerfinger dit maal beter gevangen. De plaat klinkt rauw, hard en soms een beetje donker, maar nergens liggen de liedjes zwaar op de borst. Daarvoor zijn de liedjes van Block te charmant. Zo mag de plaat nog zo in your face openen met het vol feedback overladen 'Game', de swingende samenzang van Ruben en zijn gitaar (inclusief schreeuwrefrein) laten je hoe dan ook opveren uit je stoel. Single 'Perfect Match' klinkt luchtig en kent een geweldige bridge, terwijl de adrenaline door het felle 'Black Panic' heen giert. Block klinkt boos en de zang lijkt uit zijn tenen te komen. Meer dan voorheen weerspiegelt in By Absence of the Sun de groove van Led Zeppelin ('Trail Of Love') en het strakke van Queens of the Stone Age ('And There She Was, Lying And Wait'). Daarnaast worden blues-, hard- en glamrock elementen afgewisseld met leuke jaren '70 popmelodieën ('Off The Rack'). Het resulteert in Triggerfingers' leukste en meest coherente studioplaat.

Van: Daans Muziek Blog

avatar van HugovdBos
4,0
Het Belgische rocktrio Triggerfinger is inmiddels alweer toe aan hun vierde album genaamd By Absence of the Sun. Het album kent veel afwisseling in rockstijlen waarbij zanger Ruben Block de groei aantoont die de band nog steeds doormaakt. Met uitverkochte zalen in de grootste poppodia en optredens op Europese festivals weten ze hun fanbase gestaag uit te bouwen.

De krijsende gitaren vormen een sterke opening van Game waarbij invloeden van King Crimson te horen zijn in het gitaarwerk. Toch leggen we de vergelijking in het stemgeluid meer richting Queens of the Stone Age die al vaker zijn aangehaald als invloed op Triggerfinger. Het nummer is een openingsklapper vanjewelste, de harde klanken vormen een sterk geheel met de zang. Perfect Match is de eerste single van het album en kent een wat rustigere opbouw. Een ontspannend ritme met meerdere melodielijnen die in elkaar overlopen. De baslijn en drums vloeien moeiteloos samen rond de zang van Ruben die in zijn songteksten een sterke groei heeft doorgemaakt.

Oh Baby, I have to admit
I wrap my head around the flavor of it
You’re giving me an itch I can scratch
It’s the perfect match


Met Big Hole vindt er opnieuw een gedaantewisseling plaats, het geheel klinkt als een goed geoliede machine. De herhalende scherpte van de gitaren ligt goed in het gehoor en in de stijl van The Black Keys wordt er door het nummer heen gewerkt. Off the Rack biedt even de rust tussendoor op een ontspannen ritme. Het geeft de afwisseling in muziekstijlen op het album weer. De band weet zich meer en meer een eigen sound aan te meten waarbij de focus niet op één genre ligt. De paniek slaat op Black Panic al snel toe, wilde klanken zoeven langs je oren terwijl je het ritme probeert te volgen. Donkere teksten maken het er niet eenvoudiger op om de krijsende gitaren onder controle te houden.

I ain’t easy Eddie
I can keep my right hand steady
My aim is true
I’ve got my eyes on you
I’ve got my eyes on you


There Isn’t Time is een stevige track waar de knallende gitaren opnieuw het voornaamste werk doen. Een kort nummer dat het vooral moet hebben van de krachtsexplosie. And There She Was, Lying in Wait borduurt voort op de voorgaande track met een strakke baslijn en snel drumwerk. Dan komen we aan bij Splendor in the Grass wat een eenvoudig drumritme kent waarop de gitaren in herhalende klanken terugkeren. Free as a bird wordt er gezongen en die vrijheid voelen we ook door het gehele nummer heen. De vrijheid van het uitten van je mening en je gevoelens en het gitaarwerk wat alle kanten op gaat. Halfway There kent een opbouw die vanuit pure rust opstart vanuit een donkere wereld. De rust blijft bewaard maar de teksten graven dieper en dieper in het onzekere. Met Trail of Love keren we terug naar de toegankelijke rock a la Queens of the Stone Age. De hoge klanken van het nummer passen goed bij de stem van Ruben. Het nummer wordt nergens echt hard waardoor de tekst zijn waarde blijft behouden in al zijn pracht.

You’ve got me back upon this trail of love
My heart feels bigger than the sky above
Don’t be afraid ‘cause I’ve got room enough
For you


Afsluiter Master of All Fears roept donkere krachten op die zich door de hele track heen sleurt. De gitaarklanken schuren door elkaar waarbij de duisternis steeds dichterbij komt. Een waardige afsluiting van het album.
De ervaring van alle optredens en de jaren van samenspelen tonen de ontwikkeling op muzikaal gebied aan die Triggerfinger nog steeds doormaakt. De invloeden van diverse rockbands zijn terug te horen op het album al weet de band er steeds meer een eigen sound van te maken. Rust en ontspanning worden afgewisseld met wildheid en duisternis. Strakke baslijnen mengen zich met krijsende gitaren die worden gegrepen door het bonzen van de drums. Triggerfinger is nog lang niet uitgespeeld en dat laten ze veelvuldig horen op By Absence of the Sun.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

avatar van jellecomicgek72
4,5
Mokerharde plaat! Lekker stevig rocken. Dit gaat gaaf worden op Lowlands.

avatar van Pater-jan
2,0
Deze plaat is hard aangekomen, ontgoochelend hard! Ik volg Triggerfinger nu al jaren en was telkens opnieuw verstomd van hun kunnen. De lijn die doorgetrokken werd doorheen hun vorige 3 albums ging alleen maar stijgende, tot nu... Ik had de single 'Perfect Match' op voorhand al beluisterd en hoopte dat dit een tactische zet was van de band om nog meer airplay te kunnen bemachtigen, maar tevergeefs. De gehele plaat klinkt hetzelfde: flauw en afgekookt... en dit zijn voor mij al zeer zware woorden aangezien ik een 'die hard' fan ben van het eerste uur.

De plaat pakt me niet, ik geraak er niet in en de songs spreken mij matig tot niet aan. Zelfs mijn voet bewoog niet mee tijdens de eerste luistersessie.

Neen: gezakt in mijn achting, plaat zo snel mogelijk vergeten en hopen dat de volgende er opnieuw knal op is!

avatar van frolunda
4,0
Lekkere,zompige rockplaat die misschien wat extra draaibeurten nodig heeft maar daarna toch op alle fronten overtuigd.Vooral Black panic en het titelnummer hakken er heerlijk in.

avatar van oceanvolta
4,0
By far de beste plaat van Triggerfinger. Veel sterke songs en geen echte missers. And There She Was, Lying in Wait is één van de uitschieters, wat een vette song! En alsof het live is gespeeld. Vaak hoor je dat een band hun live-sound proberen te vangen op plaat maar net zo vaak lukt dat maar nauwelijks. Triggerfinger is daar wonderwel in geslaagd.

De drie eerste nummers zijn fenomenaal. Zo open je een album. Catchy, vuig, hard en melodieus. Zo kun je het album het beste omschrijven. Ondanks dat er zoveel bands zijn die dit soort rock met sterke blues invloeden maken heeft Triggerfinger nog iets toe te voegen door de sterke songs en de volledige overgave waarmee ze dit brengen.

avatar van Funky Bookie
4,0
De plaat begint veelbelovend met het op Lenny Kravitz-lijkende Game. Daarna blijft het mij iets te eentonig. Fijne rockplaat, maar ik word niet verrast.

avatar van Funky Bookie
4,0
Ik stel mijn mening inmiddels bij en verhoog een halfje. Dit is het beste album van de heren. Eindelijk klinken ze zoals ze live ook klinken. Top!

Gast
geplaatst: vandaag om 17:15 uur

geplaatst: vandaag om 17:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.