Sadus - Swallowed in Black (1990)

Zeg je metal en 1990, grote kans dat je één van de vele thrash metal albums op je oren hebt. Dit Californische viertal heeft de sokken er aardig in en wisselt snelle stukken af met nog snellere stukken. Steve DiGiorgio steelt de show met zijn fretloze Sheehan-like basspel en heeft ondertussen een indrukwekkende discografie opgebouwd met oa Death, Dragonlord en als laatste wapenfeit Testaments 2016 release Brotherhood of the Snake Daarmee is dit album in ieder geval niet te vergelijken. Het technisch hoogstaande snelle spel en brute kracht relateert eerder aan bands als Death en (oude) Slayer. De composities op Swallowed in Black zijn misschien niet zo sterk als die twee voornoemde bands maakten en de zanger/gitaist mist enige charme in zijn stem. Maar een song als Images is zo freaky als maar zijn kan (binnen dit genre) en duizelt lekker je kop door. Krijg je daar niet genoeg van dan is deze tweede worp van Sadus een regelrechte aanrader.

Images overlap
Reflections deviate

Ook weer zo'n grijs gedraaide plaat van weleer. Terug luisteren is als thuiskomen, in tegenstelling tot sommige platen waarvan nogal es wat weggezakt blijkt. En idd, gigage, 'Images' is een fantastische track, maar ik vind er verder ook geen misser tussen zitten.

Heerlijk furieus riffwerk, bijna aan één stuk door, maar alle muzikanten doen hun best hun plekje in te nemen, met grof geweld uiteraard. Baswerk van Steve Di Giorgio springt er voor mij op de tweede plaats wel uit. Misschien komt hier nog wel es een halfje bij, maar een dikke negen behoudt 't van mij sowieso.

De cd is voor slechts €25,42 te bestellen op Bol...
Loopt echt de spuigaten uit daar.
Consumentenman? Hallo?