Slade - Play It Loud (1970)

Ook al was een band als Black Sabbath harder, ik vind Slade hier in alle rebelsheid en schreeuwerigheid alsnog agressiever overkomen. Nog steeds met een voet in de beatmuziek, maar aan de andere kant proto-punk en hardrock. Dit komt vooral door Holder's rauwe schreeuwstrot, die ervoor zorgt dat de muziek lekker rebels en oprecht aanvoelt. Ik ben niet zo'n fan van Angelina, aangezien deze dan weer gewoon te flauw aanvoelt na de andere nummers, maar geniet wel oprecht enorm van de andere cover The Shape Of Things To Come. Dirty Joker is erg afwisselend met bassolo en koorzang, terwijl Dapple Rose een mooie melancholische track is. Op afsluiter Sweet Box heb ik ook het idee dat ik zangpartijen hoor waar een band als Queen ook gretig gebruik van heeft kunnen maken. Opener Raven is lekker stevig. Kan nog steeds beter, maar luistert erg fijn weg!

Tussenstand:
1. Play It Loud
2. Beginnings

Ook ik vind dit album een verbetering ten opzichte van het debuut. Een kleine, maar toch. Toch hoor ik genretechnisch weinig verschil, waardoor ik niet goed begrijp waarom de bandnaam ingekort is. Slade kiest slecht een vastere koers. Verder ben ik nog steeds niet erg onder de indruk. het is degelijke hardrock en de stem van Noddy Holder bevalt me zeker wel, maar de songs zijn me te vrijblijvend. Dapple Rose vind ik mooi en The Shape Of Things To Come is lekker. Het is soms wel wat rauw en rasperig voor die tijd, maar ik luister liever naar tijdgenoten als Power Of Zeus of Granicus, die het kunstje hier veel beter beheersen dan Slade.

Tussenstand:
1. Play It Loud
2. Beginnings