Slade - Whatever Happened to Slade (1977)

Ondergewaardeerd album van Slade! One eyed jack, be, the soul the roll geweldige songs! Het baswerk van Jim Lea is ongeevenaard. Cd in de speler en volume op 10!

Titels als deze vormen een makkelijke prooi voor kritische luisteraars: Ja Slade, leg maar eens uit wat er gebeurd is? Waarom staat deze plaat vol met nietszeggende nummers? Ik vind Slade nog interessanter toen ze glamrock speelden en dit lijkt meer een reactie op de punkbeweging. Ik kan me niet voorstellen dat punkers hierop zaten te wachten en dat Kurt Cobain en Billy Corgan dit album zo geprezen hebben. Het is erg eendimensionaal en een beetje saai. Noddy Holder doet weinig moeite om goed te zingen. Toch moet ik zeggen dat dit album me ook nergens echt stoort en misschien is dat ook wel het probleem: ene oor in, andere oor uit.


Tussenstand:
1. In Flame
2. Play It Loud
3. Beginnings
4. Old New Borrowed And Blue
5. Whatever Happened To Slade?
6. Nobody's Fools
7. Slayed?

Nou, ik ben toch behoorlijk gecharmeerd van deze sound. Of het nu echt zo is dat punkers hier zo'n fan van waren (kan ik me ook moeilijk voorstellen), ik hoor hier in ieder geval wel degelijk een vrij stevige band spelen. Geen kitscherige glamrock, maar echte hardrock. Bij vlagen nog wat boogiewoogie, maar op songs als Lightning Never Strikes Twice of Dogs Of Vengeance neigt de band nog verbazingwekkend naar heavy metal. Ik kan hier behoorlijk van genieten in ieder geval, al vond ik het afwisselende geluid van In Flame dan toch nog net wat fijner.

Tussenstand:
1. In Flame
2. Whatever Happened To Slade
3. Play It Loud
4. Nobody's Fools
5. Old New Borrowed And Blue
6. Slayed?
7. Beginnings