Khymera - Khymera (2003)

Project van de Italiaanse shredder Daniele Liverani. Centraal staat echter niet de gitaar, maar de compositie. Op het instrumentale titellied na worden alle nummers door Steve Walsh van Kansas gezongen. Geproduceerd door Mike Slamer, met wie Walsh in de jaren '80 de kern vormde van de groep Streets. Khymera's titelloze debuut klinkt als het nooit gemaakte derde studioalbum van die groep. Oftewel, vette jaren '80 hardrock/aor met steevast sterke melodieën.

Opvallend is dan ook de lijst van namen die meeschreven aan de nummers, zoals synthesizer-discoproducer Giorgio Moroder (van Donna Summers I Feel Love en veel meer) en een keur van bekende namen uit de wereld van hardrock met veel melodie, allen met indrukwekkende cv's. Liefhebbers zullen de namen van Amerikanen Reb Beach, Jim Peterik, Neal Schon, Mark Spiro en Kip Winger herkennen. Dat hoeft niet per se tot sterke nummers te leiden, maar Liverani slaagde erin om een sterk album bij elkaar te vergaren.

De productie van het titelloze debuut van Khymera is zowel gelikt als stevig. Amerikaans had ik vroeger gezegd, maar dit komt toch echt uit Europa (het Italiaanse label Frontiers). Liverani speelde naast gitaren ook toetsen en bas; drummer was Dario Ciccioni. Uptempo nummers worden afgewisseld met langzamer werk en degenen die denken dat de stembanden van Steve Walsh vanaf de jaren '90 versleten waren, kunnen hier het tegendeel horen: hij zingt de sterren van de hemel.

Strike Like Lightning, Shadows en Love Leads the Way zijn de drie nummers die me het meest bevallen en ik vermoed dat als ik dit album over een maand weer opzet de muziek nog beter zal binnenkomen. Bovendien werk dat het onderweg zelfs een tikkeltje beter doet. Tot dusver niet op vinyl verschenen, wel op de diverse streamingplatforms te vinden.
Khymera ging verder met de toevoeging van Dennis Ward, een in Karlsruhe wonende Amerikaanse bassist. Bij Khymera werd hij zanger en met The Grand Design (2015) bleek Liverani vertrokken en werd het Wards project. Dit jaar verscheen hun laatste album Hold Your Ground.

Goh ja dit debuut van Khymera heb ik ook nog op cd in de kast staan. Zeker een geslaagd album met Walsh in topvorm. Bedankt voor het onder de aandacht brengen Ronald! Komende dagen maar eens draaien sinds heel lang

Ja, geldt voor mij ook. Het verbaast me eigenlijk dat ik hier nooit eerder iets heb neergepend. Prachtalbum voor melodic rock-liefhebbers, dat me destijds natuurlijk vooral opviel vanwege de bijdrage van Steve Walsh. Die hier inderdaad opvallend goed bij stem is.
Op latere albums deed-ie helaas niet meer mee, en door de bezettingswijzigingen werd het uiteindelijk een heel andere band. Toch ben ik Khymera nog lang blijven volgen; ik heb de eerste vier op CD. Die andere platen zijn ook goed, maar wat eenvormiger. Dit debuut blijft de beste.

Heb 'm de afgelopen dagen gedraaid, nadat ik de cd dan eindelijk aanschafte. Net als drie jaar geleden beleef ik dit als muziek in het verlengde van Streets: ijzersterke melodic rock, adult oriented rock met als verschil met die groep dat de oudere stem van Steve Walsh inmiddels meer laag in zich heeft. Het is daarom niet gek dat er ook overeenkomsten zijn met de soloalbums die hij in die jaren opnam, zoals Glossolalia (2000) en Shadowman (2005).

Maar die albums zijn dan qua stijl anders dan dit Khymera, dat met Strike Like Lightning, Shadows en Living with a Memory nummers biedt die melodieus en toegankelijk zijn alsof het nog altijd 1985 is. De eerste helft van het album is net wat sterker dan de tweede, waar echter met Love Leads the Way nog zo'n pareltje in jaren '80-stijl staat.

Nu pas valt me op dat de ene na de andere cover langskomt, al ken ik die allemaal níet: Strike Like Lightning en Shadows van Mr. Big, Who's Gonna Love You Tonight van David Foster, Bless a Brand New Angel is van Venus & Mars, het duo met Judithe Randall aan wie dit album is opgedragen en Love Leads the Way is oorspronkelijk van Hardline, de groep met Neil Schon van Journey.

Kennelijk schreven anderen voor Khymera, of wist men nummers die nooit waren uitgebracht binnen te hengelen. Daarbij enkele grote Amerikaanse namen in het wereldje. Living with a Memory, Say It with Love en Tears on the Pages werden geschreven door onder meer zanger Jim Peterik; Written in the Wind en Without Warning werden geschreven door Kip Winger, Mark Spiro en (de eerste) door Reb Beach; How You Gonna Live Without Love van de mij onbekende heren Held, McCurry en Jason.

Alleen de instrumentale opener Khymera is van gitarist Daniele Liverani, de dragende kracht van Khymera. Ja, lekker album.